Fjalori

Rezultate në përkufizime për “mundimtar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MUNDIMTAR

MUNDIMTÁR,~E mb. 1. Që bën punë ose jetë të mundimshme; i munduar, i vuajtur, mundqar. Njerëz mundimtarë. Fshatarkat mundimtare. Kallot në duart e tij tregonin që ishte mundimtar.
2. Që të mundon shumë, që të sjell vuajtje, shqetësime, dhembje etj.; i mundimshëm. Jetë mundimtare.
✱Sin.: i munduar, i vuajtur, mundimmadh, mundqar.

MUNDIMTAR

MUNDIMTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që bën punë ose jetë të mundimshme, ai që është mundimtar, mundqar. Gjendja e mundimtarëve të krahut. I ati ishte mundimtar.
✱Sin.: i munduar, i vuajtur, mundimmadh, mundqar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë