Fjalori

Rezultate në përkufizime për “mullëmadh”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BARKMADH

BARKMÁDH,~E mb., bised. 1. Që e ka barkun të madh; barkbuall. Vozë (barkë, shishe) barkmadhe.
2. Me trup të ngjallur e me bark të kërcyer. Njeri barkmadh. Barkmadh e këmbëcingël.
3. Që ha shumë, grykës, i babëzitur.
4. fig., keq. Që pasurohet në kurriz të të tjerëve; parazit. Matrapazë barkmëdhenj.
5. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit. Barkmëdhenjtë e pangopur.
✱Sin.: barkaçok, barkalaq, barkbardhak, barkdaulle, barkbuall, barkderr, barkthi, barkhambar, barkzhabë, bushiq, mullëmadh, barkledh, barkvozë.

DANGALL

DANGÁLL,~E mb., bised. 1. I shëndoshë e barkmadh; që është me bark të fryrë; dangallmadh.
2. përçm. I trashë nga mendja, jo i zgjuar; që nuk merr vesh e që nuk bindet, i pagdhendur.
3. si kallëzues. Bëhem dangall në të ftohtë ngrij së ftohti. U bëfsh dangall! (mallk.) plaç; vdeksh!
✱Sin.: barkmadh, barkanjoz, barkbuall, barkderr, barkledh, barkvozë, dangallmadh, mullac, mullacak, mullëmadh.
♦ U bë dangall (dikush) hëngri e piu jashtë mase, u fry së ngrëni a së piri; u bë kacek; iu bë barku daulle (dikujt).

MULLOSH

MULLÓSH,~E mb., mospërf., bised. 1. Që e ka barkun të madh e të fryrë, barkmadh, mullëmadh. Burrë mullosh. Grua mulloshe.
2. si em. m. e f. Dikush që e ka barkun të madh, barkmadh, mullëmadh.

MULLËMADH

MULLËMÁDH,~E mb. Që e ka barkun të madh, barkmadh. Burrë mullëmadh. Grua mullëmadhe.

MULLËVOGËL

MULLËVÓGËL mb. Që e ka mullën të vogël, barkvogël; kund. mullëmadh.

TORK

TÓR/K,~KU m. sh. ~QE, ~QET 1. Dërrasë e madhe dhe e trashë në mullirin e vajit, që shërben për të shtypur ullinjtë; shkelës ulliri. Torku i mullirit të vajit.
2. Enë druri në trajtë govate, ku vihet rrushi për t’u shtypur; govatë për të shtypur rrush; shtrydhëse, shkelës rrushi. Tork i madh (i vogël).
3. Trung druri i gërryer përbrenda, që shërben për të mbajtur misër. E hidhnin (e ruanin) misrin në tork.
4. fig. Barkalaq, barkmadh, mullëmadh. Edhe pse i ri, është bërë si tork.

TËRBUSHKO

TËRBÚSHKO mb., krahin., keq. 1. Barkmadh, mullëmadh. Burrë tërbushko.
2. si em. m. Sipas kuptimit të mbiemrit. S’ka të ngopur tërbushkoja.

ÇAPROK

ÇAPRÓK,~E mb. Barkmadh.
✱Sin.: barkmadh, mullëmadh, barkalaq.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë