Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ALIVANÓSUR (i, e) mb. Që i ka rënë të fikët. Ra i alivanosur.
✱Sin.: i mpakur, i ligësuar, i ligështuar, i zalisur, i vilanosur.
MÉKUR (i, e) mb. 1. Që është lodhur sa gati i zihet fryma; që i është prerë fuqia sa gati po i bie të fikët; që ka qarë ose ka qeshur sa është gajasur, i këputur; i mpakur. Mbetën të mekur.
2. Që është dobësuar aq shumë sa mezi dëgjohet, mezi shihet etj., që po pushon ose po shuhet dalëngadalë (për zërin etj.); shumë i dobët a i zbehtë; që është mekur, i fikur. Zë (tingull) i mekur. Krismë e mekur. Erë e mekur. Zjarr i mekur. Dritë e mekur.
3. I dobët, i pafuqi, që po fishket a po thahet (për bimët). Bimë e mekur. Gjethe (lule) e mekur.
4. Që i ka humbur dalëngadalë gjallëria, i ngathët e i plogësht; që është gati si i shuar, që s’ka jetë; që po vdes. Me trup të mekur. Me dorë të mekur. Me sy të mekur. Vështrim i mekur. Njeri i mekur.
5. Që nuk është tharë mirë, i paterur mirë, i mekët. I mblodhi rrobat pak të mekura.
6. I djersitur pak (dikush).
MPÁKUR (i, e) mb. 1. Që ka mbetur pa frymë, që i është prerë fuqia; që i ka rënë të fikët. Njeri i mpakur.
2. Që është dobësuar shumë, i mekur (për zërin etj.). Me zë të mpakur.
3. Që është zvogëluar shumë në masë, sasi, sipërfaqe a vëllim. Rrëke e mpakur uji.
4. Që i ka rënë ndikimi a forca e pushtetit, që i ka rënë forca ndikuese. Roli i mpakur i organizatës.
PAKËSÚAR (i, e) mb. 1. Që është pakësuar; kund. i shumuar. Të ardhura të pakësuara.
2. Që i ka rënë vrulli, që ka filluar të bjerë, i ulur. Dhimbje të pakësuara. Me vrull të pakësuar.
3. Që është zvogëluar; i ngadalësuar; kund. i shtuar. Me shpejtësi të pakësuar.
4. I shkurtuar. Me rroga (me doza) të pakësuara.
✱Sin.: i pakur, i pakuar, i zvogëluar, i ulur, i rralluar, i ulur, i dobësuar, i mpakur, i platitur, i shkurtuar, i zbehtë, i ngadalësuar.
POLÉGUR (i, e) mb. I mpakur, i ligështuar.
VILANÓSUR (i, e) mb. 1. Që i ka rënë të fikët; që ka mbetur pa ndjenja; që ka humbur vetëdijen. Njeri i vilanosur. Mbeti i vilanosur për një kohë të gjatë. U shemb në tokë i vilanosur.
2. fig. Që është mekur a gajasur nga të qarët a të qeshurit. Fëmijë i vilanosur.
✱Sin.: i zalisur, i mekur, i mpakur, i këputur.
ZVOGËLÚAR (i, e) mb. Që është bërë më i vogël nga sa ishte, që është pakësuar a është ulur, që është zvogëluar; kund. i rritur, i zmadhuar, i shtuar, i zgjeruar. Me bebëza të zvogëluara. Të dhëna (shifra) të zvogëluara. Vëllim (kapacitet) i zvogëluar i lëndës. Përdorim i zvogëluar. Rrezik i zvogëluar. Lakim i zvogëluar i trupit. I zvogëluar sa madhësia e dorës. Kabinet i zvogëluar. Numri i zvogëluar i rruazave të kuqe të gjakut. Vëllai i dukej i zvogëluar.
✱Sin.: i vogëluar, i vocërruar, i pakësuar, i mpakur, i vokërruar, i ngushtuar, i shkurtuar, i rrëgjuar, i mbledhur, i picërruar, i tkurrur, i kruspulluar, i ulët, i zbehur, i tulatur.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë