Fjalori

Rezultate në përkufizime për “motivuar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ANDRONIM

ANDRONÍM,~I m. sh. ~E, ~ET gjuh. 1. Emri ose mbiemri vetjak i një gruaje, i prejardhur ose i motivuar nga emri, mbiemri ose pseudonimi i burrit ose i babait të saj.
2. Emri i një burri që përdoret për të emërtuar një vend, një institucion, një rrugë, një objekt etj., zakonisht në nder të një personaliteti historik, politik, kulturor, shkencor etj. Universiteti ynë u emërtua me një andronim që nderon figurën e tij historike.

ETIMOLOGJIKISHT

ETIMOLOGJIKÍSHT ndajf., gjuh. Nga pikëpamja etimologjike, në mënyrë etimologjike. E motivuar etimologjikisht. Nuk qëndron etimologjikisht. Për ta shtjelluar konceptin etimologjikisht. Shumë pak prej tyre janë zbërthyer etimologjikisht.

MOTIVOJ

MOTIV/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E shpjegoj dhe e arsyetoj diçka që e quaj të drejtë, të vërtetë, të pranueshme etj., jap shkaqet a paraqit arsyet e një veprimi, të një qëndrimi, të një vendimi etj. për ta përligjur atë; argumentoj. Si e motivon këtë përfundim? E motivoi drejt qëndrimin (tezën, hipotezën) e vet.
2. I jap dikujt një nxitje, shkak apo arsye për të bërë diçka. Motivoj fëmijët të luajnë me njëri-tjetrin në natyrë. Është e zonja për të motivuar njerëzit.

MOTIVUAR

MOTIVÚAR (i, e) mb. Që është motivuar; që motivohet; kund. i pamotivuar. U ndje shumë më e motivuar në shoqërinë e dy mikeshave të reja. Ishte një vendim (dyshim) i motivuar.

MOTIVUESHMËRI

MOTIVUESHMËRÍ,~A f., libr. Të qenët i motivueshëm; aftësia për të motivuar dikë a diçka; kund. pamotivueshmëri. Mungon motivueshmëria e termit. Synon motivueshmërinë e shprehjes së koncepteve.

PAMOTIVUAR

PAMOTIVÚAR (i, e) mb. Që nuk është i motivuar; që nuk motivohet. Veprim i pamotivuar. Sjellje e pamotivuar.
✱Sin.: i papërligjur, i paarsyeshëm.

PËRLIGJUR

PËRLÍGJUR (i, e) mb. 1. Që është vërtetuar se është bërë me të drejtë a për shkaqe të pranueshme, që është përligjur; i arsyetuar, i justifikuar. Veprime të përligjura.
2. Që është bërë në pajtim me zhvillimin historik të diçkaje. Ndryshim i përligjur (historikisht).
3. I përligjshëm.
✱Sin.: i ligjësuar, i ligjëruar, i arsyetuar, i justifikuar, i motivuar, i arsyeshëm, i shenjtëruar, i përligjshëm, i drejtë, i shpjegueshëm, i pranueshëm.

PËRVIMTAR

PËRVIMTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që i përvihet një pune me të gjitha fuqitë; ai që është i motivuar e i bindur për ta çuar deri në fund një punë.

PËRVIMTAR

PËRVIMTÁR,~E mb. 1. Që i përvihet një pune me të gjitha fuqitë; që është i motivuar e i bindur për ta çuar deri në fund një punë.
2. I shtruar.
3. I kalitur.
4. I rysur.
✱Sin.: punëtor, i përkushtuar, i shtruar, i kalitur, i rysur.

PËRVIMTARE

PËRVIMTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që i përvihet një pune me të gjitha fuqitë; ajo që është e motivuar dhe e bindur për ta çuar deri në fund një punë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë