Fjalori

Rezultate në përkufizime për “mohor”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

Ç

Ç’I përem. pyetës 1. Përdoretfjali pyetëse për të pyetur drejtpërdrejt ose tërthorazi për një send, frymor, dukuri tipar a një veprimpanjohurduam ta dimë (përdoret përpara foljeve); çfarë. Ç’po bën? Ç’po ndodh? Ç’është kjo? Ç’ka ngjarë? Ç’do nga unë? Ç’ka aty? Ç’të tha? Ç’e ke atë? Ç’ju solli këtu? Ç’është? bised. çfarë po ndodh?, si është puna?, çfarë kërkon? Ç’u ? bised. a) ku vajti?, ku shkoi?, b) çfarë ndodhi?
2. Përdoretfjali pyetëse për të pyetur drejtpërdrejt ose tërthorazi për natyrën, llojin, tiparet a veçoritë, shenjën e karakteristikat e një frymori, sendi, dukurie ose veprimi (përdoret përpara emraverasën emërore ose kallëzorepashquar); cili, çfarë. Ç’punë bën? Ç’njeri është? Ç’libër doni? Ç’kuptim ka? Në ç’klasë je? Me ç’mjete do të nisemi? Në ç’orë? Nga ç’anëkaloj? Në ç’vend? Në ç’gjuhë? Prej ç’lënde është bërë? Me ç’detyrë është ngarkuar?
3. Përdoret për të pyetur për punën a detyrën e një njeriumarrëdhënie me të tjerët ose për lidhjet e tij familjare etj.; çfarë. Ç’e ke atë djalë? Ç’e ka babai yt atë? Ç’je ti këtu? Ç’e keni atë në zyrë?
4. Përdoretfjali thirrmore kur shprehim habi për shkallën e shfaqjestipareve të një frymori, sendi, dukurie a të një veprimi; çfarë. Ç’gëzim i madh! Ç’trimishte! Ç’punë e madhe! Ç’ditë e bukur! Ç’njeri i keq! Ç’budallallëk! U festë e ç’festë!
5. Përdoretfjali thirrmore ose në pyetje retorikenënkuptojnë përgjigjen mohueseasgjë” (përdoret para një foljeje); çfarë. E ç’është ai? E ç’e gjeti? Ç’fituam? Ç’ka për t’u çuditur?! Ç’mundjetë më e rëndësishme se kjo?!
6. Përdoretfjali thirrmoreshprehin habi ose në fjali mohuesenënkuptojnë përgjigje pohuese me kuptimingjithçka”, “çdo gjë”, “çmos”; çfarë. Ç’nuk bën! Ç’nuk kishte atje! Ç’nuk i tha! Ç’kam parë atje! Ç’ka hequr!
7. Përdoretbashku me pjesëzën “ja” kur dikush fillontregojë a të numërojë diçka drejtpërdrejt ose kur e mbyll tregimin a numërimin; çfarë. Ja ç’tha ai. Ja ç’dëgjova. Ja ç’më ndodhi. Ja ç’kam marrë. Ja ç’më dhanë.
8. Përdoretbashku me pjesëzën “ja” për të shprehur habi, kënaqësi, zemërim, përçmim etj.; çfarë Ja ç’na qenka! Ja ç’paska bërë! Ja ç’vete e bën! Ja ç’do të thotë të mos punosh!
9. Përdoretdisa togje foljoreshprehin veprimin a gjendjenmënyrëtheksuar nëpërmjet përsëritjesfoljes; çfarë. U ç’u ... Të gjeti ç’të gjeti...U tha ç’u tha... Të bëhet ç’të bëhet... Kjo qenka ç’qenka! Kësaj i thonë ç’i thonë! Mori ç’mori dhe iku. Bënte ç’bënte... Di ç’di...Pa ç’pa...
10. bised. Përdoretfjali pyetëse, por në të vërtetë shpreh kuptim mohorformë këshille të asaj thënieje; çfarë, për çfarë (zakonisht me intonacion ironik). Ç’ia vë re?! mos ia vë re. Ç’e pyet kot! mos e pyet kot. Ç’lodhesh me të! mos u lodh me të. Ç’e dëgjon atë? mos e dëgjo atë.
11. bised. Çfarë, për çfarë, për cilin qëllim, përse; çfarë, për çfarë shkaku, për cilën arsye, pse. Ç’të duhet? Ç’më rri aty? Ç’ta marr kot? Ç’e kërkon? E ç’të vete? Ç’të ta them kot? Ç’i ke ato para? Ç’më je nxirë ashtu? Ç’e do! është e kotë tashmë, nuk vlen, nuk duhet.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.