Fjalori

Rezultate në përkufizime për “modest”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

JOMODEST
KOKULUR

KOKÚLUR mb. 1. Që e mban kokënulur; që rri me kokën ulur. Pashë një plak kokulur.
2. fig. I mërzitur, i turpëruar dhe i penduar (për një gabim a faj që ka bërë); kokëvarur. Pse rrini kokulur?
3. fig. I thjeshtë, modest dhe i shtruarpunë; që shikon punën e vet dhe nuk merret me llafe a me thashetheme; modest. Punëtor kokulur.
4. fig. I bindur, i dëgjuar, që nuk shpreh asnjë kundërshtim kur e urdhërojnë; i përvuajtur. Nxënës (student) kokulur.
5. si ndajf., edhe fig. Me kokëulur; pa bërë asnjë fjalë; duke parë vetëm punën e vet; me turp. Rrinte (punonte) kokulur.
Sin.: kokulët, kokëvarur, i përvuajtur, i bindur, i dëgjuar, i pafjalë.

KRYEKËRRUSUR
MODEST

MODÉST,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është modest. Mençuria është me modestët.

MODESTI

MODESTÍ,~A f., libr. 1. Vetia e atijlargohet nga të kërkuarit vëmendje a vlerësim për meritat e veta, të qenët modest, vetia e atijështë modest, thjeshtësi. Kishte modestiveshje. Modesti e tepruar. Shenjë (prove) modestie. E bën për modesti. E ka nga modestia. Ai njeri karakterizohet nga modestia. Modestia e zbukuron njeriun. Dallohej për modestinë e tij. Ka modestirrëfimin e autores.
2. Vetia e atij që ka ndjenjën e masës për të mos i kaluar kufijtë dhe për të mos tërhequr vëmendje me ekstravagancë a mburravecëri në të folur, në sjellje ose në veshje; thjeshtësi, përulësi. E pranoivërtetën me modesti. Sillet me modesti. Foli me modesti për arritjet e tij. I shprehu pikëpamjet e veta me modesti. Në blogun e saj nuk dallohet asnjë fije modestie.
Sin.: thjeshtësi, përulësi, kryeultësi.

PAKTË

PÁKTË (i, e) mb. 1. edhe si em. ështësasivogël; që përbëhet nga një numër i vogël qeniesh, sendesh, dukurish etj. të një fare; kund. i shumtë. Letrapakta. Rastepakta. Ujë i paktë. Janëpaktënumër. I ka të pakta fjalët nuk flet shumë. Është një ndër të paktët.
2. Që nuk i plotëson kërkesat, që nuk është aq sa duhet; i pamjaftueshëm, i dobët; kund. i duhur. Ndihmë e paktë. Përvojë e paktë. Ka njohuripakta.
3. I imët nga trupi, i shkurtër dhe i dobët; jo i bëshëm; kund. i bëshëm. Fëmijë (djalë, plak) i paktë. Grua (vajzë) e paktë. Ishte i paktë nga trupi.
Sin.: i pakë, i vogël, modest, i pamjaftueshëm, i imët, i dobët, i zbehtë, i kufizuar, i rrallë, i hollë, i pazhvilluar, imëtak, vogëlan, i shkurtër, i pabëshëm, i hequr, shëndetlig, shpirraq, i rrëgjuar, shtatpaktë.
Nuk është i paktë. 1. (dikush). Është dhe ai ndër ata që dallohen, duhetmatesh mirë me të; ka edhe ai aftësi e meritaveçanta ose vlerë a peshë jo të vogëlshoqëri. 2. (diçka). Është me pasojarënda ose është e madhe e me rëndësi, është serioze. I ka të pakta *bukët (dikush). (E mbaj) si *ujët e paktë (dikë a diçka). (E pret) si *ujët e pakët (e ftohtë) (dikë a diçka).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.