Fjalori

Rezultate në përkufizime për “misir”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MISIR

MISÍR,~III m. bot. 1. (lat. Aspidistra) Bimë shumëvjeçare, me gjethetrajtë heshte, me lulemëdha shumëngjyrëshe e të merme, të grumbulluaravile; sheboja. Mbledh lule misiri.
2. (lat. Cucurbita maxima) Emërtim për një lloj kungullimadh, të rrumbullakët, me vija ose hullilëkurë, me ngjyrë portokalli. Kungulli i misirit, perime e stinësvjeshtës. Kungull misiri i zier dhe i pjekurfurrë.
3. Pjesë e emërtimit për një lloj hardhiekultivuar. Hardhia e misirit (lat. Vitis lacinosa, Vitis vinifera).
4. Pjesë e dytë e një emërtimipathjeshtë për misrinpërdoret për të bërë kokoshka. Misër misir.

MISËR

MÍS/ËR,~RI m. sh. ~RA, ~RAT 1. (lat. Zea mays) Bimë njëvjeçare me kërcellfortë e të gjatë si kallam, me gjethemëdha heshtore, që nxjerrmajë lule si tufë, bën kallinjmëdhenj, me koçanfortë, të mbështjellë me fletëgjelbra e me kokrrabardha a të verdha dhe mbillet si drithë. Misër i bardhë (i verdhë). Misër i hershëm (i vonë). Misër hamullor misërmbillettoka ku janë korrurlashtat. Misër i njomë. Misrazier. Misër mashkull misër që nuk nxjerr kalli. Misër vendi. Misër deti lloj misri jo vendës, që i ka kokrratvogla e që përdoret zakonisht për të bërë kokoshka, misër misir. Bima e misrit. Kalli (kallëp) misri. Koçan misri. Kokërr misri. Miell (bukë) misri. Mustaqe misri. Arë me misër. Mbjell misër. Prashit (korr) misrin. Zhvesh (shkoq) misrin. Pjek misra. Fletë misri gjethe misri. Bloza e misrit (bot.) sëmundjeprek misrin. Krimbi i misrit (zool.) lloj krimbidëmton misrin. Morri i misrit (zool.) lloj kandrredëmton misrin. Zhuzhaku i misrit (zool.) lloj zhuzhakurronmisër.
2. Kalliri i kësaj bime; palcar, palcak, shtalp. Nxori disa misrazier nga tenxherja.
3. Kokrrat e këtij drithi, që bluhen miell për bukë a për gatesandryshme ose hahenziera a të pjekura, përdoren si ushqim për bagëtinë, për të nxjerrë prej tyre vaj etj. Bluaj misrin për bukë.
4. bot. Pjesë e dytë e një emërtimi për këlkazën. Misër qyqeje.
Sin.: kallamboq, drithë, palcar, palcak, shtalp, gërtuk.
Ia bëri dhëmbët misër (dikujt) keq. shih ia bëri dhëmbët bërsi (dikujt) keq. E ha misrin që në arë (dikush) shih e ha grurin që në arë (dikush). Mbjell misër e korr tallë (dikush) shih mbjell grurë e korr egjër (dikush). Misërthes e tenxheret bosh (dikush) iron. është shumë dorështrënguar, është koprrac; është i kamur, por nuk i gëzonmirat që ka, jeton me shtrëngime; ka edhe nuk prish për të jetuarmirë; mban verë e pi ujë; bën hesap sa ha macja në vit; e lidh lekun me ushkur.

SHEBOJË

SHEBÓJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. 1. (lat. Cheiranthus L., Cheiranthus cheiri) Bimë barishtore zbukuruese me kërcelldegëzuar, me gjethengushta e të gjata dhe me lule tufa-tufa me ngjyrëverdhë, të kuqërremtë a në kafe, që e ka erën si të vjollcës; lulesheboja, lulja e bedenit, lulja e Misirit. Lule, moj shebojë. I ka buzët kuq si shebojë. Thithte aromën e shebojave.
2. bot. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për llojendryshmekësaj bime. Sheboja e bregut (lat. Erysimum capitatum) bimë me kërcellhollë me lule ngjyrë mustardë, që kanë katër petalesheshta dhelulëzonpranverë dhe verë. Sheboja e detit (lat. Malcolmia maritima) bimë vendaserajonin e Mesdheut, që rritetvende me rërë ose pranë shkëmbinjve detarë, me gjethezgjatura në një kërcelldobët, shpeshshtrirë, dhe lule aromatikebardha, rozë ose jargavan.
Sin.: lulemisir, luleshebojë, menekshe, misir.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.