Fjalori

Rezultate në përkufizime për “mirditore”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MIRDITASE

MIRDÍTAS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që është nga Mirdita ose ajo që e ka prejardhjen nga Mirdita, mirditore.

MIRDITOR

MIRDITÓR,~E mb. Që lidhet me Mirditën ose me mirditorët, që është karakteristik për Mirditën ose për mirditorët, i Mirditës ose i mirditorëve; që është krijuar nga mirditasit. Shkollë për vocërrakët mirditorë. Nënë mirditore. Gratë mirditore. Veshje mirditore. E folmja mirditore (gjuh.)

PAPUSHTUESHMËRI

PAPUSHTUESHMËRÍ,~A f. Të qenët i papushtueshëm; vetia e diçkaje që është e papushtueshme; kund. pushtueshmëri. Papushtueshmëria e trojeve mirditore duhet të shihet në gjithanshmërinë e faktorëve.

POSHE

PÓSH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET krahin. Shami që lidhin rreth kokës gratë mirditore. Bleu një poshe. Lau (hekurosi) poshen.

TAKIJE

TAKÍJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Lloj kësule me majë, prej pëlhure të bardhë dyfishe, që mbajnë fshatarët e Myzeqesë dhe të disa krahinave të tjera; kësulë, feste. Takije e bardhë (e qëndisur). Takije myzeqare. Takije me lule. Me takije në kokë (mbi sy). Takije me majë takije në formë konike. Takije rrashatake takije në formë të rrafshët.
2. etnog. Qeleshe me majë të rrafshët, prej pëlhure të kuqe, që e mbanin mirditasit e shkodranët. Takije mirditore. Takije shkodrane.
3. etnogr. Stoli e thurur me grep dhe e qëndisur që mbanin nuset e reja në kokë; kapicë.
4. fet. Lloj kësule e bardhë që mbajnë myhibët nëpër ceremonitë e përshpirtshme.
✱Sin.: kësulë, qeleshe, fes, feste, shapkë, kapë, kapicë.
♦ E hedh (e vë) takijen (*qeleshen, festen, kapelën, kësulën) mënjanë. E hedh (e vë) takijen (qeleshen, festen, kapelën, kësulën) mbi *sy. Më vjen (më sillet) takija (festja) *rrotull (përqark).

VESHJE

VÉSHJ/E,~AI f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur vesh a vishem. Veshja e rrobave. Veshja e kostumeve popullore. Veshja me gurë (me pllaka, me dru). Reparti i veshjes së telave.
2. Tërësia e petkave të qepura, me të cilat mbulojmë trupin, rrobat që përdorim për t'u veshur; tërësia e rrobave që veshim mbi të linjtat; secila prej këtyre rrobave. Veshje e lehtë (e rëndë). Veshjet e brendshme (e jashtme). Veshje e sipërme (e poshtme). Veshje dimërore (verore). Veshje popullore. Veshje dibrane (kolonjare, kosovare, labe, matjane, mirditore, myzeqare, shkodrane). Veshje grash (burrash). Ndërroi veshjen.
3. tek. Shtresa e sipërme prej druri, prej guri, prej metali a prej një lënde tjetër, me të cilën veshim orenditë, muret etj. Veshje zjarrduruese. Veshje prej guri (prej kalldrëmi) e kanalit. Veshje plumbi (alumini). Veshje gome (betoni). Veshje me pllaka (me mermer).
✱Sin.: rrobë, petk, teshë, plaçkë, sarkë, rasë, mbështjellje, mbulim, farkim, ngjyrim.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë