Fjalori

Rezultate në përkufizime për “metan”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GAZ

GAZ,~II m. sh. ~E, ~ET dhe ~RA, ~RAT 1. Trup zakonisht pa ngjyrë e i padukshëm, që në trysninë dhetemperaturën e zakonshme është në një gjendje fizike si ajri a si avulli dhe përhapet lehtë e mbush plotësisht çdo hapësirë; lëndë e tillëdel nga nëntoka dhe përdoret për djegie a për ndriçim; lëndë e tillëçlirohet nga disa trupa; lëndë e tillëdëmton a helmon organizmin. Gaz i rrallë (fisnik). Gaz i thatë (i lëngshëm). Gaz i plogët gaz që nuk bashkëvepron a nuk lidhet kimikisht me lëndëtjera. Gaz karbonik. Gaz sulfuror. Gaz metan. Gaz natyror. Gaz i djegshëm (ndriçues). Gaz lotsjellës (helmues). Gazrat e naftës. Gazi i minierave (i kënetave). Gaz pa ngjyrë (me ngjyrë). Vetitë e gazit. Lëngështimi i gazit. Shkëmbimi i gazeve. Ujë me gaz. Balonë me gaz. Stufë me gaz. Pianurë me gaz. Bombël gazi. Ngrohje me gaz. Mbush me gaz. Punon me gaz. Dhoma e gazit dhomë e ndërtuar enkas për ekzekutime masive, ku viktimat futeshin me forcë dhe vriteshin përmes lëshimit të gazrave helmues (hist.).
2. Lënda djegëse e lëngët (benzinë, naftë etj.), e cila futettrajtë piklash në motorët e ndryshëm dhe digjet aty për t’i vënë këtalëvizje. I jap gaz (i pakësoj gazin) motorit. Shkel gazin shkel një këmbëzposaçme për t’i dhënë motoritautomjetitshumë lëndë djegëse.
3. vet. sh. ~RA, ~RAT Lëndëtrajtëgaztëdalin nga stomaku a nga zorrët; pordhë. Gazrat e stomakut (e zorrëve). Ka gazra.
4. bised. Vajguri. Llambë (kandil) me gaz. Enë për gaz.
5. krahin. Bishtuk me vajguri. Ndez (shuaj) gazin.
Sin.: vajgur, bishtuk.
Ia shkel gazit (në dërrasë) 1. Iki me vrap, nisnxitoj shumë, vrapoj, shpejtoj; ia mbath me të katra; (vrapoj) sa më hanë këmbët; ia jap (ia ther) vrapi. 2. Ngutem shumë në një punë dhe e bëj pa kujdes e keq, nuk vë re për cilësinë; tregohem i nxituar e i pamatur në një veprim. Qet (hedh) gaz në gaca (dikush) shih i hedh benzinë zjarrit (dikush).

GURGULLOJ

GURGULL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. jokal., vet. v. III Nxjerr një zë të mbytur e të vazhdueshëm (për ujin ose për ndonjë lëng tjetër kur rrjedh ose valon); del a rrjedh me zhurmëmbytur e të vijueshme; valon duke lëshuar ca si tingujmbytur e të vazhdueshëm. Gurgullon uji (burimi, përroi). Gurgullon gjaku (kal.) e mbajgrykë dhe e vërtit me zhurmë ujin a një bar të lëngshëm, kur e shpëlajmë fytin a bëjmë gargarë.
2. fig., jokal., vet. v. III Zien, vlon. I gurgullonzemër.
3. kim., kal. Fut ajër ose ndonjë gaz tjetër në një lëng, në metalshkrirë etj. Gurgulloj ajër (metan, gaz).
Sin.: murmuris, murmuroj, shushurin, vloj.

MBARSEM

MBÁRS/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Bëhem me barrë, jam me barrë; vet. v. III bëhet barrsë (për kafshët). Gruaja u mbars sërish pas pesë vjetësh. U mbars pela. Nuk mund të mbarsej se ishte shterpë.
2. vetv., vet. v. III Ngarkohet me diçka, mbushet; fryhet. Mjedisi u mbars me gaz metan. U mbars moti u ngarkua shumë me re dhe është gati për shi.
3. fig., libr., vetv. Mbushem me diçka (zakonisht jo të mirë). Mbarsem me frikëra. Gjendja ishte mbarsur me shumë rreziqe. U mbars dheu me lot.
4. pës. e MBÁRS. Janë mbarsur me urrejtje nga ky ligjërim.
Kur të mbarsen (të pjellin) *demat.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.