Fjalori

Rezultate në përkufizime për “mercenar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ATDHEMOHUES

ATDHEMOHÚES,~E mb., libr. mohon atdheun dhe vepron kundër tij, që nuk ka dashuri për vendin e lindjes dhevihetshërbim të të huajve. Mercenar atdhemohues.

MAMLUK
MERCENAR
MERCENAR

MERCENÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ushtar me pagesë ose luftëtar i paguar për t’u angazhuar në një konflikt ushtarak, por jo si pjesë e ushtrisë zyrtarevendit. Shërbente si mercenar. Marshonte me mercenarët e tij në veri.
2. Ushtar profesionist i punësuar që të shërbejë në një ushtrihuaj. Trupa (ushtri) mercenarësh të huaj. Kryente shërbimendryshme luftarake si mercenar në një ushtrihuaj.
3. fig. Ai që shërben ose që punon diku vetëm për para ose për përfitime materiale.

MERCENARIZËM

MERCENARÍZ/ËM,~MI m., libr. 1. qenët mercenar; veprimi i mercenarit; shërbimi si mercenar. Zhdukja e mercenarizmit. Rronin me mercenarizëm.
2. fig. pasurit e një fryme a të një karakteritillëpunon vetëm për përfitime materiale. Mercenarizmi politik. Qeverisja nuk duhetdegjenerojëmercenarizëm.

MREQNAR

MREQNÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT vjet. 1. Ushtar mercenar.
2. si mb.është mercenar.

PAZVAN

PAZVÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. vjet. Ai që ruante natën pazarin dhevihej e paguhej nga tregtarët e nga dyqanxhinjtë. Punonte pazvan. Ishte pazvan. Sillet andej-këtej si pazvan.
2. keq., përb. Ai që, për para, i shërben dikujt a e ruan atë si qen besnik; i shitur.
3. si mb. I shitur.
Sin.: rojë, i shitur, mercenar.

RROGËTAR

RROGËTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Nëpunës me rrogëcaktuar. Ata janë rrogëtarë. Shpërblim për rrogëtarët.
2. Ai që punon me kontratë me rrogë në një familjepasur, shërbyes; bari me rrogë. Shërbyes me rrogë.
3. bised. edhe mospërf. Ushtarpaguhet me rrogë; mercenar. U formua një ushtri me rrogëtarë.
4. bised. Ai që i shërben dikujt si vegël për të nxjerrë përfitime, shërbëtor. Rrogëtar i regjimit. Rrogëtar i pushtuesve.
Sin.: shegert, çirak, shkarth, hyzmeqar.

SEJMEN

SEJMÉN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. vjet. Ai që i vente prapa një beu a një çifligari për t'i shërbyer si rojë dhe për të zbatuar urdhrat e dëshirat e tij. Sejmenët e beut. Mbante gjithmonë disa sejmenë me vete.
2. fig., përb. Ai që i shërben verbërisht dhe si mercenar një më të fuqishmi. Ishin bërë sejmenëpushtuesit.

SHITUR

SHÍTUR (i, e) mb. 1. Që është shitur, që i është dhënë dikujtkëmbim të një shumehollash; kund. i pashitur. Pronë e shitur. Mallrashitura.
2.kërkohet shumë. Libër i shitur. Produkti më i shitur. Makinat më të shitura. Autori më i shiturpanair. Modeli më i shitur i këpucëve.
3. përb. është vënëshërbimdikujt e punon për interesat e tij kundrejt një shpërblimi. Burrashitur. Politikan i shitur.
Sin.: mercenar, pazvan, spiun, tradhtar.

SHITUR

SHÍTUR,~I (i) m. sh ~, ~IT (të) Ai që vihetshërbimdikujt për përfitime materiale. Çerdhe të shiturish. Të shituritshesin.
Sin.: mercenar, pazvan, spiun.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.