Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ÓR/Ë,~AI f. sh. ~Ë, ~ËT 1. mit. Figurë e besimeve popullore shqiptare, e përfytyruar si grua, si vajzë, si fëmijë a si gjarpër, e cila ndihmon e u sjell fat njerëzve të mirë dhe ndëshkon njerëzit e këqij. Orët e bardha. Orët e liga. Orët e maleve (e pyjeve, e fushave, e krojeve). Ora e njeriut (e shtëpisë, e fisit). Ora e Shalës. Ora e përrallave. Të shitoftë (të preftë) ora! (mallk.). Shkoftë ora e dëgjoftë! (ur.) qoftë për të mirë, u bëftë ajo që dëshiron! Të vdektë ora! (mallk.). Të ngrëntë (të marrtë) ora e ligë! (mallk.).
2. fig. Fati. Ora e bardhë (e mirë, e zezë, e ligë, e keqe). Ka orë. Qofsh me orë! (ur.). I ka prirë ora dikujt. E ka lëshuar ora s’e ndihmon me fati.
✱ Sin.: zanë, melaqe, fat.
♦ Ia hëngri orën (dikujt). 1. E mundi; e mposhti; e vuri poshtë (dikë). 2. shih ia hëngri kokën (kryet) (dikujt). I hipën orët (dikujt) u ndërkrye, u bë si i çmendur; i hipën xhindët. Është me orë (dikush) bën si t’i shkrepet, herë sillet mirë e herë keq, ka teka; është me hënë. Është në orë të keqe (dikush) është në gjendje të keqe shpirtërore e s’të mbaron punë; është i zemëruar a i mërzitur; është në sahat të lig; është me hënë të keqe; kund. është në orë të mirë. Është në orë të mirë (me orë të mira) (dikush) është në gjendje të mirë shpirtërore e mund të të mbarojë punë; është i qetë e i gëzuar; është me hënë të mirë; kund është në orë të keqe. M’u lig (m’u ligështua) ora më ra hovi i mëparshëm, u ligështova; m’u ligështua (m’u lig) zemra; m’u prenë krahët. E mori ora e ligë (dikë). 1. Vdiq. 2. Shkoi kot, pa lënë ndonjë gjë të vlefshme, shkoi dëm; shkoi (humbi) si sëpata pa bisht. Iu pre ora (dikujt) po vdes, po mbaron; iu shkurtua jeta. Të preftë ora! mallk. vdeksh!; e pësofsh keq e më keq!; të shitofshin zanat! I ka vdekur ora (dikujt a diçkaje) ka marrë fund, s’e ka më të gjatë; s’ka të ardhme; iu mblodh (iu mbështoll) lëmshi. I zbritën (i ranë) orët (dikujt) u qetësua, i ra inati; i zbritën (i ranë) xhindet.
SABAREGJÉTH mb., euf. Shtojzavalle. Vajza sabaregjeth po hiqte shaminë.
✱Sin.: zanë, lume, melaqe, perri, rreshtmirë.
ZÁN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. mit. Figurë e besimeve popullore shqiptare, që përfytyrohej si vajzë shumë e bukur dhe luftarake, e cila jetonte në male e në pyje, u ndihmonte trimave, por kishte fuqi edhe të ndëshkonte duke shituar; peri, orë, të lume. Zanë mali. Logu i zanave. E bukur si zanë. Djem (trima) si zana. E shitoftë zana! (mallk.). E vrafshin zanat! (mallk.). Të bekofshin zanat! (ur.). - Zana jini e zana qofshi! / Besa besë e fjala fjalë, / Dhitë e egra u qofshin falë! (folk.). Mos prek ku s’duhet, se të prek zana e malit. (fj. u.).
2. fig. Vajzë a grua shumë e bukur. E bukura më fort se zanë. (folk.).
✱Sin.: perri, orë, të lume, melaqe, zërë.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë