Fjalori

Rezultate në përkufizime për “mblatë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BLATË

BLÁT/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. fet. Vulë prej druri, e gdhendur me figura, për të shënuar meshën përsipër; shkrolës. Blata e meshës. I vuri blatën.
2. fet. Kulaç i grunjtë që çojnë besimtarët në kishë; bukë meshe, mblatë, mblatës. Blatë për meshë. Shkoi për të bërë një blatë për nder.
3. Dhuratë; lëmoshë. Mori një blatë nga vëllai. Blata e të varfërve për Pashkë.
✱Sin.: mblatë, mblatës, dhuratë, dhurëti, e dhënë, mitëri, kanisk, blatim, pekuli, darovë, ormi.

KUNGATË

KUNGÁT/Ë,~A f., fet. 1. Veprimi dhe riti ortodoks që zhvillohet në kishë kur prifti kungon besimtarët; kungimi. Kungatën e bën prifti. Marr kungatën.
2. Vendi i kungimit në kishë, kungore. U kunguam në kungatë.
3. Nafora a mblata që marrin besimtarët ortodoksë me këtë rast. E mori kungatën. Prifti i jep kungatën besimtarit.
✱Sin.: naforë, mblatë, kungore, kungë, kungim.

MESHOJ

MESH/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR fet. 1. jokal. dhe kal. Bëj ceremoninë e meshës; them meshën; mbaj meshën në kishën katolike dhe ortodokse. Prifti u ngjit në altar për të meshuar. Prifti meshon dhe kungon. Prifti meshonte (nxirrte) meshën. Po meshonte shqip.
2. jokal. Bëj meshë (mblatë) dhe e çoj në kishë për një përshpirtje etj.

MESHË

MÉSH/Ë,~A f. sh. ~Ë, ~ËT fet. 1. Riti i krishterë më i rëndësishëm që zhvillohet në kishën katolike dhe ortodokse, zakonisht çdo të diel, por edhe në ditë të caktuara të javës, gjatë të cilit besimtarët, nën drejtimin e priftit, marrin osten (bukën e shuguruar) dhe verën si simbol për trupin dhe gjakun e Jezu Krishtit në përkujtim të sakrificës së tij. Mesha e madhe e Pashkëve. Meshë përshpirtjesh. Mesha e së dielës. Çonte (mbante) meshë. Marr pjesë në meshë. Në kishën katolike mesha mbahet me prani ose jo të popullit.
2. sh. vet. ~Ë, ~ËT Kulaç i mblatur me miell pa maja, që çojnë besimtarët në kishë; mblatë (në kishën ortodokse dhe për besimtarët ortodoksë). Meshë e bekuar. Çonin meshë çdo të diel.
♦ *Ujë për meshë.

NAFORË

NAFÓR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT fet. 1. Bukë pa maja që përgatitet për t’ua ndarë besimtarëve të krishterë ortodoksë në fund të lutjeve nga prifti dhe që simbolizon trupin e Krishtit; meshë, mblatë. Prifti ngriti lart naforën.
2. Një copë e vogël nga kjo bukë pa maja që u ndahet besimtarëve ortodoksë gjatë meshës; meshë, mblatë. Pranova ashtu siç pranon një besimtar naforën e ditës.
✱Sin.: meshë, mblatë, kulaç.

PITAR

PITÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Pite mjalti, zakonisht pa mjaltë.
2. Pite, byrek.
3. fet. Meshë e madhe, që besimtarët shpien në kishë me rastin e një përvjetori të vdekjes së dikujt, pendartë.
✱Sin.: huall, pite, meshë, mblatë, blatë, mblatës, naforë, pendartë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë