Fjalori

Rezultate në përkufizime për “marrshëm”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MARRSHËM

MÁRRSH/ËM (i), ~ME (e) mb., bised. 1. Që ka marre, që ka turp, që turpërohet shpejt, i turpshëm. Është djalë i marrshëm dhe nuk flet shumë. Ishte shumë e marrshmeshkollë.
2. Që nuk ka shëndetmirë, i pashëndet. Njeri i marrshëm.
Sin.: i turpshëm, i pashëndet.

MARRSHËM
MARRUESHËM

MARRÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që i vjen turp, që i vjen marre; që turpërohet shpejt, i marrshëm. Ai që është i marrueshëm. Personamarrueshëm.
2.është për të ardhur turp, i turpshëm. E kritikuan këtë gjestmarrueshëm.
Sin.: i marrshëm, i turpshëm.

PAMARRSHËM

PAMÁRRSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që nuk është i marrshëm, që nuk mundmerret; i papushtueshëm. Qytet i pamarrshëm. Kështjellë e pamarrshme.
2. si em. Sipas kuptimitmbiemrit. Pamundësia për t’ia marrë të pamarrshmen.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.