Fjalori

Rezultate në përkufizime për “marenëkuqe”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARGJITË

ARGJÍT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. 1. (lat. Salix arbuscula) Shelgu i butë; mërina e zezë.
2. (lat. Vitex agnus castus) Marena, bruka.
Sin.: kanapicë, konopicë, kunupicë, konopishtë, kripçë, ligave, marinë, mërinë, marenëkuqe, mërinbardhë, rakitë, ranith, rrakith.

BRUKË

BRÚK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bot. (lat. Tamarix parviflora; Tamarix canariensis; Tamarix gallica) Dru a shkurre e viseve mesdhetare, me gjetheholla si leskra e me lulegrumbulluaratufë, që rritet zakonisht afër ujërave; marenë.
2. Kaçube; gëmushë. U pengua në një brukë.
Sin.: marenë, marenëkuqe, gëmushë, konopishtë, rakitë, kaçubë, çufër, çubë.

MARINË

MARÍN/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT bot. 1. (lat. Tamarix dalmaticum) Shkurre ose pemë e vogëlarrin nga katër deripesëmbëdhjetë metër e lartë, me gjethe shumëholla e të gjata, që rritetmirëtoka ranore, por e toleron shumë edhe thatësirën e tokat e kripura. Shpesët kishin hipurdegët e marinave.
2. (lat. Vitex agnus castus) Dru i ulët me fletëformë theksi, marenë, mërinë, marenëkuqe, konopicë. S’bën lundër marina (për dikë) nuk është i aftë për t’i dalë mbanë një pune.
*Thëngjill marine keq.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.