Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ANGËSHTÍ,~AI f., krahin. 1. Shtrëngim nga ngushtësia. Kishte angështi jete.
2. Gjendje shpirtërore e nderë, shtrëngim i brendshëm. Kam (ndiej) angështi. Më hipën (më pushton) një angështi.
✱Sin.: ngushti, ngushticë, shtrëngesë, rëndesë, vështirësi, varfëri, skamje, tendosje, nderje, shqetësim, acarim, ankth, makth.
ANKTH,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Ëndërr e rëndë, gjatë së cilës na duket sikur na zihet fryma dhe tronditemi ose trembemi. Ankth i rëndë. Ankth ëndrre (zhgjëndrre). Gjumë me ankthe. Zgjohem nga një ankth. Ankthi i fëmijërisë.
2. fig. Ndjenjë e rëndë ndrydhëse, shtypëse; shqetësim i madh për fatin e dikujt ose për fundin e diçkaje. Ankthi i pritjes. Me ankth në zemër. Jam në ankth. Pres (shoh, ndjek) me ankth. E zuri një ankth. U çlirua (shpëtoi) nga ankthi. Jetoj me ankth.
3. psikol., mjek. Çrregullim emocional ose psikik që shfaqet si një shqetësim i madh ose si një krizë paniku. Ankth akut. Ankth kronik.
✱Sin.: makth, angështi, frikë, druajtje, tutë, shqetësim, trazim, tronditje, pasiguri, stres, panik.
MAKTH,~II m., bot. 1. (lat. Melilotus officinalis) Lloj bari i ngjashëm me trëndelinën, që rritet zakonisht në ara të mbjella me grurë dhe bën lule të verdha a të bardha e me erë si të mjaltit.
2. Pjesë e parë e emërtimeve për varietete të ndryshme të kësaj bime: Makthi i egër (lat. Hypericum perforatum) lloj i makthit që i ka gjethet vezake plot pikëza në sipërfaqe, të cilat, kur i sheh në dritë, duken si vrima; lulebasani, lulja e balsamit.
MAKTH,~IIV m. sh. ~E, ~ET 1. Ëndërr që ngjall ndjenja frike, tmerri dhe shqetësimi të fortë; ankth i madh. Nuk ishte gjumë, por makth i vërtetë. Ishte në gjendje makthi.
2. Shqetësim i madh që të pushton plotësisht, ankth i madh. E zuri makthi. U çlirua nga ai makth.
3. Ngjarje e tmerrshme ose përvojë shumë shqetësuese. As makthet më të çmeritura të së kaluarës nuk mund të barazohen me historinë e këtij shekulli. Një regjim që u kthye në makth.
4. mit., folk. Figurë e përrallave popullore që mendohet si njeri që vjen natën e të zë frymën, por, po ta kapësh, mund të të japë çdo gjë që i kërkon në atë çast; të rëndët e dheut. Natën trokisnin makthet. Hijet në dhomë ecnin si makthet.
✱Sin.: frikë, tmerr, ankth, angështi, vrevë, llahtari.
MAKTHNDJÉLLËS,~E mb. Që ndjell makth, që sjell makth. Hapësirë makthndjellëse. Utopi makthndjellëse.
PASHQÍTSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që nuk mund të shqitet, që nuk mund të ndahet nga diçka që është ngjitur; i pashqitur; kund. i shqitshëm. Letër e pashqitshme. I kishte këpucët me baltë të kuqe të pashqitshme.
2. fig. Që të ngjitet e nuk të shqitet; kund. i shqitshëm. Njeri i pashqitshëm. Ëndërr a pashqitshme. Makth (ankth) i pashqitshëm.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë