Fjalori

Rezultate në përkufizime për “maje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

FËNDYELL

FËNDÝE/LL,~LLI m. sh. ~J, ~JT Vegël këpucarësh që përbëhet prej një majehollë prej hekuri, e ngulur në një bishtshkurtër prej druri, e cila shërben për të hapur vrimashollë, bizë. E shpoi me fëndyell. Njihej për fëndyejtbënte.

HIRTËSE

HÍRTËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. bot. (lat. Marrubium vulgare) Bimë barishtore shumëvjeçare, aromatike, e familjes së mentes, me gjethegjata, të mbuluara me push, me lulebardhavendosuragrupepjesën e sipërmekërcellit kryesor, me shijehidhur dhe përdorimevjetra mjekësore; kapinok.
2. bot. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për llojendryshme hirtësesh. Hirtësja e huaj (lat. Marrubium peregrinum) bimë barishtore shumëvjeçare, me degëforta dhedendura, me gjethe me ngjyrëbardhë në të hirtë, shpesh me aromëlehtë, me lulevogla, zakonisht me ngjyrëbardhëlehtë, të vendosuramajedegëve, që preferon vendehapura, me diell dhe tokathata. Hirtësja alison (lat. Marrubium alysson) bimë barishtore, zakonisht njëvjeçare ose dyvjeçare, me degëholla dhepërhapura, me gjethe me ngjyrë hirtë, shpesh të përthyera pak, me majëlehtëdhëmbëzuar, me lulevogla, zakonisht me ngjyrë e bardhë ose vjollcëlehtë, që rritettokathata, shpeshzona shkëmbore ose të hapura. Hirtësja e shtrirë (lat. Marrubium supinum) bimë barishtore e përhapur, zakonisht shumëvjeçare, me degështrihen mbi tokë, me gjethe me ngjyrëhirtë, shpesh me sipërfaqetrashë, pak të rrudhura, me majat e dhëmbëzuara, me lulevogla, zakonisht me ngjyrëbardhë ose ngjyrë rozëlehtë, me lulembledhuramajedegëve, që preferon tokathata, shkëmbore, shpeshzonahapura dhe të ndriçuara nga dielli.

SHIGJETAK

SHIGJETÁK,~E mb., bot. (lat. Sagittatus, sagittalis) Që ka formën e një majegjatë dhehollë si shigjetë, që është si trekëndësh i zgjatur që i përngjan shigjetës. Gjethe shigjetake. Bimë me gjethe shigjetake. Gjethet heshtake ishin mbivendosur në një kërcellvetëm.

VELETE

VELÉT/E, ~JA f. sh. ~E, ~ET bised. Ajo është e shkathët, e zgjuar e dinake; që sillet a vepron me dredhi; që s'ia ha qeni shkopin, torlare, dhelparake. Ajo veletjasjellmajegishtit. Di të dredhë e të zhdredhë veletja.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.