Fjalori

Rezultate në përkufizime për “mëritur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARMIQËSUAR
BUHAVITUR

BUHAVÍTUR (i, e) mb., bised. 1. I ënjtur, i fryrë (zakonisht për trupin dhe pjesët e tij). Me sy të buhavitur. Këmbë të buhavitura. Fytyra e tij e buhavitur.
2. fig. I inatosur, i nxehur, i mëritur, i zemëruar; i mërzitur nga diçka e padëshirueshme, i sëkëlldisur, i sëndisur, i urgusur. Dukej i buhaviturlarg.

MËRIHEM

MËRÍ/HEM jovep., ~TA (u), ~TUR 1. vetv. lind mëria kundër dikujt, i mbaj mëri e nuk i flas me gojë; mbushem me mëri kundër diçkaje. Janë mëritur me ne.
2. pës. e MËRÍJ.

MËRITUR

MËRÍTUR (i, e) mb. Që i mban mëri dikujt; i zemëruar. Ishin të dy të mëritur. Foli me ton paksamëritur. Shoh fytyrën e tij të mëritur. Foli e mëritur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.