Fjalori

Rezultate në përkufizime për “mëkëmbës”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BEDEL

BEDÉL,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. hist. Ai që shkontevend të një tjetriushtri ose në një punëdetyruar kundrejt një pagese. Bedelushtri. Dërgoi (vuri, pagoi) bedel. Shkoi (hyri) bedel. Punoi bedel. BedelQabe ai që shkon si mëkëmbës në pelegrinazhin e Mekës a të Medinës në vend të ndonjërit, i cili nuk ështëgjendjemirë shëndetësore ose për shkakmoshësthyer, duke ia paguargjitha shpenzimet.
2. keq. Ai që bën një punëvend të një tjetri, i cili e ka për detyrë; ai që bën a pëson diçka vend të një tjetri kur nuk duhet. S'bëhem bedel i tjetrit. Sjellje bedeli. Nuk pranon bedelë. - S'ka bedel sot! - Nuk ju jap bedelë për ta. I biri kishte shkuar bedel. S’deshshkonte bedel.
3. hist. Taksëpaguhejkohën e pushtimit turk nga meshkujt myslimanë për të zëvendësuar shërbimin ushtarak, asqerie; pagesëjepejvendpunësdetyrueshme. Bedeli i rrugës. Taksa e bedelit. Të hollat e bedelit. Paguanin bedelin.

BEJLERBE

BEJLERBÉ,~U m. sh. ~J, ~JTË hist. Funksionar i lartë shtetërorkohën e Perandorisë Osmane; mëkëmbës i sulltanit në një vilajet. Bejlerbeu i Rumelisë. Bejlerbeu i fundit i krahinës. U ngritgradën e bejlerbeut.

JAVER

JAVÉR,~I m. Oficer i ngarkuarqëndrojë pranë një sovrani, një komandanti etj. për ta ndihmuar e për të transmetuar urdhratmerr; ndihmës, vartës; adjutant. Ali Pasha thërret javerin, e me buri po ma mbledh asqerin.
Sin.: ndihmës, vartës, mëkëmbës, adjutant.

KAJMEKAM

KAJMEKÁM,~I m. ~Ë, ~ËT 1. hist. Zyrtar i lartëPerandorisë Osmane; zëvendësi i guvernatorit të një vendi a të një krahine; mëkëmbës, nënprefekt. E kishin bërë kajmekam.
2. fig., bised., mospërf., iron. Ai që i shërben verbërisht shefit, kryetarit etj.
Sin.: mëkëmbës, nënprefekt.

LEGAT
MËKËMBËS

MËKË́MBËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që zëvendëson dikë dhe vepronemër të tij, zëvendës, përfaqësues. Mëkëmbës i tij. Mëkëmbësi i profetit.
2. Ai që qeveris një vendemër të një mbreti. Mëkëmbësi i mbretit. U caktua si mëkëmbës.
3. dipl., vjet. Përfaqësues i një shteti në një shtet tjetër; përfaqësues diplomatik.

NËKËMBËS

NËKË́MBËS,~I m. sh. ~, ~IT Mëkëmbës. Nëkëmbës i mbretit.

PROKONSULL

PROKÓNSU/LL,~LLI m. sh. ~J, ~JT vjet. Mëkëmbëskrahinat romake, që vepronteemër të konsullit.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.