Fjalori

Rezultate në përkufizime për “lustruar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LUSTRINË

LUSTRÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Lëkurë e lustruar dhe e shkëlqyer, veçanërisht e zezë, që përdoret për këpucë; lustrafin. Këpucët prej lustrine shkëlqenin nën dritën e diellit. Veshi një palë lustrina.

LUSTRUAR

LUSTRÚAR (i, e) mb. 1. Që është bërë i shkëlqyeshëm duke u lyer e duke u fërkuar nga jashtë me diçka, që ka marrë shkëlqim. Dollap i lustruar. Parket i lustruar. Enë balte e lustruar. Letër e lustruar. Fill i lustruar.
2. fig. keq. Që është paraqitur me ngjyra të bukura, që është zbukuruar për të fshehur të vërtetën e për të mashtruar të tjerët.
✱Sin.: i lyer, i kallajisur, i shkëlqyer, i zbukuruar, i maskuar.

LUSTRUES

LUSTRÚES,~E mb. Që shërben për t'i dhënë shkëlqim diçkaje, që përdoret për të lustruar. Makinë (furçë) lustruese. Lëndë lustruese.

LUSTRUES

LUSTRÚES,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që lustron diçka. Lustrues mobiliesh. Lustrues parketi.
2. tek. Mekanizëm që shërben për të lustruar. Lëvizja e lustruesit.
3. fig., keq. Ai që e paraqit diçka me ngjyra të bukura, ai që e zbukuron diçka për të fshehur të vërtetën e për të mashtruar të tjerët.

LUSTRUESE

LUSTRÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që lustron diçka. Lustruese në repartin e mobilieve.
2. tek. Vegël a pajisje që shërben për të lustruar.
3. fig., keq. Ajo që e paraqit diçka me ngjyra të bukura, ajo që e zbukuron diçka për të fshehur të vërtetën e për të mashtruar të tjerët.

PALUSTRUAR

PALUSTRÚAR (i, e) mb. Që nuk është lustruar; kund. i lustruar. Tavolinë (mobilie) e palustruar. Këpucë të palustruara.

PISPILLUAR

PISPILLÚAR (i, e) mb. I pispillosur. I pispilluar e i lustruar.

SHKËLQYESHËM

SHKËLQÝESH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që lëshon dritë të fortë, që shkëlqen, i shkëlqyer. Dritë e shkëlqyeshme.
2. Që ka shkëlqim, që e përthyen dritën; i shkëlqyer. Perla të shkëlqyeshme. Lëkurë e shkëlqyeshme. Ekran i shkëlqyeshëm. Sipërfaqe e shkëlqyeshme.
3. fig. Që është i shquar në fushën e vet, shumë i njohur. Libër i shkëlqyeshëm. Shkrimtari më i shkëlqyeshëm i epokës së vet. Mjeshtër i shkëlqyeshëm.
4. fig. Që është shumë i mirë në të gjitha drejtimet. Atmosferë e shkëlqyeshme. Sjellje e shkëlqyeshme. Ditë e shkëlqyeshme.
✱Sin.: shkëlqyes, i shkëlqyer, ndritshëm, i shndritshëm, faqendritur, dritëplot, dritëmadh, i praruar, farfuritës, llamburitës, vezullues, rrëzëllues, xixëllues, i lustruar, madhështor, i lumtur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë