Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BÚL/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. bot. Syth bimësh, mugull; syth i fryrë bime që sapo çel; bumbeskë; syth që del te disa qenie, prej të cilit zhvillohet qenia e re. Bulat e qershisë (e kumbullës, e plepit). Bulat e hidrës. Çelën bulat. Si bulat e bimëve në pranverën e parë. U mbushën degët me bula.
2. Pikë (uji, shiu, djerse, loti etj.). Bulë uji (vese, qumështi, gjaku). S’ka asnjë bulë. Bulë e flori shumë i vlefshëm, që s’ka të çmuar (për shiun që bie në kohën e duhur).
3. Flluskë e vogël. Bulë ajri. Bulë oksigjeni (hidrogjeni). Bulat e qumështit të tundur.
4. anat. Pjesë e tultë, e butë dhe e rrumbullakët e ndonjë organi të trupit. Bula e veshit pjesa e butë në fund të veshëve, ku varen vathët; butë, bulec. Bula e gishtit mollëza e gishtit.
5. Lungë e rrumbullakët dhe e fryrë; puçërr e madhe. I ka dalë një bulë.
6. Pjesë e disa frutave të cilat ndahen në disa copa të veçanta e të shkëputura; thelb. Bulë shege. Bulë arre thelb arre.
✱Sin.: flluskë, mugull, syth, syzë, endëz, lumak, pupëz, sumbull, bumbeskë, bumbë, burbuqe, gonxhe, pikë, rruzull, rruazë, lot, buburiskë, buburizë, puçrrizë.
LASTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Degë e njomë, e gjatë, e hollë dhe e drejtë, filiz; kërcell i hollë e i gjatë kryesisht i disa bimëve kacavarëse ose që shtrihen përtokë. Lastar i ri (i njomë). Lastar i gjatë. Lastar pemësh. Lastar ulliri (dardhe). Lastar rrushi. Lastar kungulli (domateje). Lëshoi lastarë. I këputi lastarët.
2. fig. Njeri me trup të gjatë, të drejtë e të zhdërvjellët.
✱Sin.: filiz, lumak, vishkull, vrushkull, kërcell, mugull, syth, bulë, thupër, degë, furatë, fidan, rasat, thithak, thithës, rremb, rrëfatë, rrënjëz, ngallë, ngallicë, krëndth, përpajnë, përparje, pipth, dredhkë, bilashnjok, cimak, mbishartesë, biskonjë, beronjë, bitonjë, bitme, kalem, fundak, fundçe, landare, smat, loze, smag, stërpik, pinjoll, sumbull, shpatull, trikë, bisk, bifkë, bimëz, rricë, dredhë, përdredhës, qerthull, bilonjë, fillak, mënjollë, endës, fregull, gem, grep, imshtak, fshikull, frushkull, fiskajë, çicërr, ngallë, bumbë, bumbeskë.
♦ Ha lastarë më të lartë (dikush) keq. e mban hundën përpjetë, del mbi të tjerët; shet mend; pështyn lart (përpjetë). Nuk lëshoi lastarë (dikush) shih iu shua pragu (dikujt).
LËMÍSHT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Copë e vogël dhe e hollë nga degët e drurëve ose nga kashta e bimëve, shkarpë e hollë, krande, karthje; byku i imët i kashtës së drithërave, që veçohet në lëmë nga kokrrat. Lëmishte të thata. Lëmishte zjarri. I hyri në sy një lëmishte. S’mbahet zjarri me lëmishte. (fj. u.).
2. sh. Mbeturinat e ndryshme të hedhura andej-këtej nëpër dhomë a nëpër oborr, të fshirat; bëzhdile, plehra. Lëmishtet e dhomës (e oborrit). Mblodhi (hoqi, pastroi) lëmishtet.
3. Korije me ahe të rinj.
✱Sin.: shkarpa, lumak, krande, karthje, krënde, bazhgare, rrozga, xhavrra, blokëra, byk, rezhda, mbeturina, fshesurina, bimël, bëzhdile, bërllok, të fshira, brashnja, çepka, plehra, grimcë, thërrmijë, zhibël.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë