Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
DAFRÚNG/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Gosti a dasmë që bëhet me shpenzime të mëdha, me madhështi a me shumë rrëmujë; shpenzime të tepruara që bëhen për gosti, për dasmë etj.; luks i tepruar. Dafrungë e madhe. E bënë me dafrungë. E kalonte kohën në dafrunga. Me shenjat dalldisëse të dafrungave të pafundme.
✱Sin.: gosti, buhi, salltanet, zijafet.
LUKS,~II m. sh. ~E, ~ET 1. Shkëlqim i mjedisit; jetesë me shpenzime të mëdha, me veshje e me stoli të shtrenjta etj. Luks i madh (i tepërt). Luksi i perandorëve (i mbretërve). Gjëra (sende) luksi. Rronte (jetonte) në luks (në mes të luksit).
2. si ndajf., bised. Me sende, veshje e stoli tepër të shtrenjta, që bien në sy me shkëlqimin, madhështinë e bukurinë e tyre. Ishte veshur luks. E kishte pajisur shtëpinë luks.
✱Sin.: shkëlqim, lulëzim.
LUKSÓZ,~E mb., libr. Që ka shkëlqim të tepruar e madhështi të jashtme; që shquhet nga luksi në mënyrën e jetesës, në veshje, në stoli etj., që ka luks. Pallat (sallon) luksoz. Shtëpi (vilë) luksoze. Veshje luksoze. Qilim luksoz. Jetë luksoze.
✱Sin.: shkëlqimplotë, i shtrenjtë, elegant, i rafinuar, i begatë, madhështor.
MODÉST,~E mb., libr. 1. Që sillet me thjeshtësi a që jeton thjesht; që nuk mburret për aftësitë e zotësinë që ka ose për punën e rëndësishme që bën ose që nuk e mbivlerëson vetveten; që nuk parashtron kërkesa të tepruara; që është tipar i një njeriu të tillë; i thjeshtë; i përulur. Njeri (dijetar, udhëheqës, drejtues) modest. Është (tregohet) modest. Grua modeste.
2. Që është i thjeshtë e pa luks, jo i shtrenjtë; që nuk ka teprime ose ekstravagancë, që nuk të tërheq vëmendjen për pamje të ngarkuar me gjëra të panevojshme. Shtëpi (banesë) modeste. Veshje modeste. Jetë modeste.
3. Që ka vlerë, rëndësi ose arritje jo të mëdha. Punë (vepër) modeste. Kontribut modest.
4. Që është i pakët a i kufizuar në sasi, nivel, përmasa etj.; i vogël, i ulët. Të ardhura (shuma) modeste. Me çmime modeste.
✱Sin.: i thjeshtë, i përulur, i pakët, i vogël, i kufizuar, i ulët.
SALLTANÉT,~I m. sh. ~E, ~ET bised., keq. 1. Shkëlqim i tepruar e madhështi e jashtme në veshje, në stoli, në pajisjen e shtëpisë etj.; gjëra tepër të shtrenjta që mbahen për stoli e dukje të jashtme. Salltanet i madh. Salltaneti i shtëpisë. Kishte salltanet në veshje. Njeri i veshur me salltanet. Një shtëpi pa shumë salltanete. Ishte mësuar të rronte në salltanet.
2. Sjellje e jashtme e veprimtari me shkëlqim e madhështi të tepruar. E pritën me të gjitha salltanetet. Ecën rëndë e me salltanet. Ja ku po na vjen me salltanet.
✱Sin.: luks, mendjemadhësi, kryelartësi.
TEJPASURÚAR (i, e) mb. Që është pasuruar edhe më shumë, që jeton në luks të shfrenuar; kund. tejvarfëruar. Njerëz të tejpasuruar. Familje të tejpasuruara.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë