Fjalori

Rezultate në përkufizime për “lugaç”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BABIL

BABÍL,~II m. sh. ~Ë, ~ËT arb. Sqepar; lugës.
Sin.: sqepar, skuqës, lugës, lugaç, qeser.

SQEPAR

SQEPÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Vegël dore e zdrukthëtarëve dhe e muratorëve, e përbërë prej një pllakemetaltë me teh të kthyer nga njëra anë e me mykë si çekan nga ana tjetër dhe me bishtshkurtër druri, që përdoret për të gdhendur, për të ngulur e shkulur gozhdë etj. Ishte dëmtuar bishti i sqeparit dhe marangozi nuk mundpunonte. E gdhendi me sqepargjithë copën e drurit.
2. Lloj shati i vogël me teh të kthyer, që përdoret për të prashitur. Fermeri po pastronte barërat pranë pemëve me një sqeparvogël. Sqepari dukej i madhduart e tij të vogla, por ai prapë e prashiste tokën pa u ndalur.
Sin.: skupës, lugës, lugaç, qeser, çapë, shat, prashajkë.
Më i rëndë *bishti se sqepari.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.