Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
KULLÓT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend me bar të njomë ku çohet bagëtia për të kullotur; livadh. Kullotë verore (malore) bjeshkë. Kullotë dimërore vërri. Kullotë alpine.
2. Vend me shumë lule, ku çohen bletët për të kullotur. Kullotë e mirë për bletë.
3. Barishte ose lule të njoma në natyrë, si ushqim më i mirë për bagëtinë, për bletët etj. Kullotë jeshile (e pasur). Bagëtia e gjetën vetë kullotën.
✱Sin.: kullosë, livadh, luadh, varosh.
♦ E hëngra kullotën mospërf. shih e hëngra livadhin mospërf.
LIVÁDH,~I m. sh. ~E, ~ET Fushë a shesh i madh me bar, pa drurë e shkurre. Livadhet malore. Livadh me lule. Tërfili i livadheve (bot.). Trumcaku i livadheve (zool.). E la livadh. Kositin livadhet. Lëshoi bagëtinë në livadh. Kullotin në livadh.
✱Sin.: luadh, livadhishtë, pashtër, lëndinë, ograjë, çair, preri.
♦ U bë livadh (dikush) shih u bë tapë (dikush). E bën livadh (diçka) shih e bën fushë me lule (diçka). Ia bëj mendjen livadh (dikujt) shih ia bëj kokën (mendjen) dhallë (dikujt). E hëngra livadhin (çairin) mospërf. 1. E kalova pjesën më të madhe të jetës, u plaka; më ka ikur koha, më erdhi fundi, s’më mbetet të rroj më; e hëngra kullotën; e hëngra tagjinë; më perëndoi ylli. 2. Më gjeti ose do më gjejë së shpejti një e keqe e madhe, do ta pësoj keq, kaq e pata. Hyri në livadh të huaj (dikush) hyri në një punë që s’i takonte; preku të drejtat e një tjetri. E korr livadhin me *gërshërë (dikush). Thur livadhin e lë shtegun hapur (dikush) bën një punë, por s’e çon deri në fund; nuk i ka vlerë puna, se nuk e ka përfunduar; bën vegshin e s’i vë vjegën (vegjën).
LËNDÍN/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Tokë e lënë pa punuar, tokë djerr. Lëndinat e fshatit.
2. Shesh i vogël, i veshur me bar të njomë. Lëndinë malore. Lëndinë në mes të pyllit. Rrinte në lëndinë. Kullot bagëtia në lëndina.
✱Sin.: djerrinë, ugar, livadh, luadh, bar, blerinë, shesh, çeltinë, livadhishtë, lirishtë, lirëtinë, log, bocë, crogë, rudinë, vuth, lulnajë, shogëlinë, rogë, rrah, kullotë.
♦ U bë lëndinë (diçka) u shkatërrua krejt, u shkretua; u rrafshua, u sheshua; u bë rrafsh me tokën; u bë lëmë. E bëri lëndinë (diçka) e shkatërroi krejt, e shkretoi; e rrafshoi, e sheshoi; e bëri rrafsh me tokën; e bëri lëmë1. I ka mbirë (i ka zënë) magjja lëndinë (*bar) (dikujt). E ka mendjen lëndinë (dikush) keq. shih i ka trutë hime (krunde) (dikush) shpërf. Mbeti në lëndinë (dikush) është pa ndihmë e pa përkrahje; rron në një gjendje pasigurie, nuk di ku është; gogël në ujë. E nxjerr në lëndinë (diçka) e zbulon diçka që ishte e fshehtë; e nxjerr në shesh.
PÉL/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. zool. Femra e kalit. Pela të egra. Pelë kërre (dori). Pelë pëlle. Hiqen pelat. Lidhi (lëshoi) pelën. Rri si pelë (keq.) përton të bëjë punë; rri pa merak e pa kujdes, pa i njohur e zbatuar mirë rregullat e mirësjelljes (për gra e për vajza të rritura). Mos e prek pelën, pa ia ditur huqin. (fj. u.). S’jepet një pelë për një thelë. (fj. u.). Pela e coftë e bishtin e ngordhtë. (fj. u.). Pula bën vezën, kakaris e zgjon mëhallën, pela bën mushkën dhe nuk ndihet fare. (fj. u.). S’ndërron çap pela plakë. (fj. u.). Në luadh të shkretë kullosin pelat e çala. (fj. u.). Një pelë e zgjebur, bën një kalë at. (fj. u.).
2. fig., keq. Vajzë a grua me trup të madh e të shëndoshë.
♦ Çon një pelë e ha një thelë (dikush) harxhon shumë e fiton pak; i kushton shumë shtrenjtë diçka; më shumë humbet se sa fiton. Ia fut si *kau pelës (dikush) bised. vulg. Del si *mëzi para pelës (dikush) keq. Të jep një *thelë e të merr (të rrëmben) një pelë (dikush) keq. Pelë plakë me palldëm të kuq përçm. grua e moshuar që vishet si e re. Një thelë sa për një *pelë. Një *vrap pele (gomari).
✱Sin.: atkinë, allçe, gjoke, bardhonjë.
ÇAÍR,~I m. sh. ~E, ~ET Livadh me bar për kullotë; lëndinë, kullotë. Çairet e fshatit. Bar çairi. I lëshoi dhentë në çair. Dolën në një çair. E la arën çair.
♦ E hëngra çairin (*livadhin) mospërf. *Kungull çairi tall. Mori çairet (dikush) keq. u çmend, shkalloi, lajthiti, shkau; luajti mendsh (nga mendtë); lajthiti nga mendtë; luajti nga fiqiri; i iku mendja (dikujt); i kapërceu (i kaloi) mendja (dikujt).
✱Sin.: livadh, luadh, çair, lëndinë, kullotë.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë