Fjalori

Rezultate në përkufizime për “lluc”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LESHHIÇ

LESHHÍÇ mb. Që i kanë rënë flokët, tullac, lluc.

LLUBAK

LLUBÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Plëndës, bark. E ka llubakun si të thiut është i pangopur.
2. Njeri (a kafshë) barkmadh e i pangopur. Llubadaku i thiut.
3. Njeri bullafiq, i qullët; duglan, lluc. Llubaku mezi ec.

LLUC

LLUC,~E mb. 1. është pa flokë ose i qethur rrafsh; qeros, tullac. Nga fundi i rrugës u duk një kokë lluce.
2. fig. Shumë i ngjallurtrup, i shëndoshë.
3. si em. Sipas kuptimevembiemrit. Lluci i dreqit.
Sin.: qeros, bahuq, kryecullak, kryeçupinë, kryegjollë, kryelluc, kryerogë, kryerruar, kryesapun, kryetullë, kryevoe, leshramë, leshrruar, llucak, llucan, qupinë, qyp, rogan, tullac.

LLUC

LLUC ndajf. Me flokëqethur a të rruar rrafsh me lëkurën; tullë. Ushtarët qetheshin krejt lluc. E lë lluc krejt (dikë) (fig.) ia marrgjitha.
Sin.: rroce, sut, toç, tullë, zero.

LLUCAK
LLUCAK

LLUCÁK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT Njeri me kryet lluc; llucan. Llucaku kishte vënë kapele.

LLUCAKE

LLUCÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Grua a vajzë me kryet lluc.

LLUCAN

LLUCÁN,~I m. sh. ~A, ~AT Llucak, lluc.

LLUCAT
LLUCOHEM

LLUC/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. 1. Qethem lluc; më bien flokët, bëhem tullac. Përse je llucuar kështu?
2. pës. e LLUCÓJ.

LLUCOJ

LLUC/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Qeth lluc. I kishte llucuar të dy djemtë.

VISKË

VÍSK/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Qere, shogë, krosë. Ka viskën në kokë.
2. Qeros, qel, qelan. Mori viskën për një punë.
Sin.: qerosë, tullë, shogë, krosë, qele, qeros, qel, qelan, krosë, lluc, llucak, kokëzbathur, kyecullak.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.