Fjalori

Rezultate në përkufizime për “llomotitës”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DËRDËLLITËS

DËRDËLLÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT Njeri shumë llafazan, dikush të cilit s’i pushon goja së foluri, ai që dërdëllit pa pushim; si çakalle (si trokashkë) mulliri. Përkthyesi nuk është dërdëllitës mekanik.
✱Sin.: llomotitës, turtullitës, broçkullitës, përrallis.

LEHAQEN

LEHAQÉN,~E mb., përçm. Që flet shumë e kot për dikë a për diçka, që llomotit mbarë e prapë, llafazan; që flet keq a që shpif për dikë, që shan me fjalë të ndyra.
✱Sin.: llomotitës, dërdëllitës, llafazan, shpifës, shpifarak, shpifacak.

LLAPAQEN

LLAPAQÉN,~E mb., keq. Që s'pushon së foluri, që është fjalaman, që flet mbarë e prapë; llafazan; kund. llafepakë. Djalë llapaqen. Vajzë llapaqene.
✱Sin.: llomotitës, llafazan, dërdëllitës, zhurmëtar, rraxhaxhi.

LLAPAQEN

LLAPAQÉN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i etur të flasë shumë e pa masë; llomotitës. Nuk e duronte atë llapaqenin derisa fliste. Fjalë e punë llapaqeni.

XËRLISËS

XËRLÍSËS,~E mb., bised. Që flet kot e pa pushim, që thotë gjepura. Burrë xërlisës.
✱Sin.: dërdëllitës, llomotitës, xërxëritës, llafazan.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë