Fjalori

Rezultate në përkufizime për “llapushë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BISHTAJË

BISHTÁJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Fryti i disa bimëve, i gjatë e i hollë, i përbërë nga dy fletë të ngjitura, brenda të cilave gjenden farat. Bishtajë e njomë (e thatë). Bishtaja fasulesh. Bishtajat e bathës (e bizeles, e drizës së butë). Mbledh (shkoq) bishtajat.
2. Lloj fasuleje, frytet e së cilës përdoren të njoma për ushqim, mashurkë; fryti i kësaj fasuleje. Bishtaja të njoma. Mish me bishtaja. Një kofin bishtaja.
3. bised. Lëvore a fletë që mbulon kallirin e misrit. U hodhi lopëve bishtaja.
✱Sin.: mashurkë, barbunjë, lëpushë, misërishtë, llapushë, lëvozhgë, gëzholle, dushk, shushël.
♦ U bë bishtajë. 1. (diçka). U tha e u dërrmua, u bë copë-copë; u thërrmua. 2. (dikush) shih u bë kockë e lëkurë (dikush).

BLLORE

BLLÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Lëkurë druri.
2. Lëvore a fletë që mbështjell kallirin e misrit, lëpushkë. I hodhi lopës një thes me bllore.
✱Sin.: lëpushkë, llapushë, lëvore, misërishtë, lëvozhgë, gëzholle, dushk, shushël, xhefkë.

BUSHIRË

BUSHÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Lëpushë e kallirit të misrit, bushtajë, bagjë. Mblodhi bushirat e ia hodhi lopës.
✱Sin.: lëvore, misërishtë, llapushë, lëvozhgë, lëpushë, gëzholle, lepurushkë, shushël, xhefkë, bagjë, bushtajë.

GËZHOLLE

GËZHÓLL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Llapusha e misrit; lëvozhgë. Gëzhollet e misrit (e grurit).
2. vet. sh. Gërdhushta, gëstallë.
3. Shpend shumë i dobët që nuk vlen ta therësh për ta ngrënë.
✱Sin.: llapushë, lëvore, byk, gështallë, gërdhushta.

HALIBARE

HALIBÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bot. Lëpusha e misrit. Pastroi misrin nga halibaret.
✱Sin.: lëpushë, lëvore, llapushë, misërishtë.

LLAPUSHË

LLAPÚSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. 1. Lëpushë.
2. Lëvorja e kallirit të misrit. Llapushë misri. I hoqi llapushat.
✱Sin.: lëkua, xhefkë, bazhgare, gëzholle.

LËPUSHË

LËPÚSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bot. Bimë barishtore shumëvjeçare, me gjethe të mëdha, me lule të bardha në të verdhë, që rritet në liqene, në ujëra të ndenjura etj.; lëkua. Lëpushë gjoli. Lule (fletë) lëpushe.
2. bot. Bimë barishtore dyvjeçare, me gjethe vezake e me push nga të dyja anët, me kërcell të lartë deri dy metra, që çel lule të verdha në tufë.
3. bot. Lloj lëpjete e hidhur me fletë të gjata e si të kuqërreme që rritet nëpër hendeqe e në vende me lagështirë dhe që nuk hahet; lëpjetë kali. Nuk është lëpjetë, po lëpushë.
4. Gjethe e madhe në trajtë llape. Lëpushat e duhanit.
5. Lëvorja e kallirit të misrit, llapushë. Lëpushat e misrit. I hoqi lëpushat kallirit.
6. bised. edhe mospërf. Lëpushkë2.
7. arb. Letër e shkruar. Mori një lëpushë nga djali.
✱Sin.: lëkua, bllore, xhefkë, zhokël, lëpushkë, shushël, lëpjetë, llapë, llapushë, kashtup, lëpushkë.
♦ E zgjati gjuhën si lëpushë (si *lëpjetë) keq.

MISËRISHTE

MISËRÍSHT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET dhe MISËRISHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Arë e mbjellë me misër; hamullore misri; misërore. Korr misërishten. U fut në misërishte.
2. Degë e misrit që mbetet pasi hiqet kallëpi dhe që shërben si ushqim për bagëtinë, kërcelli i bimës së misrit, kashta e misrit, kallamishte. Fëmijë kullosnin bagëtitë nëpër misërishte. Fshatarët korrën misërishtet e thata. Mori një vandak me misërishte. Ngarkoi rimorkion me misërishte.
3. Fletët që mbështjellin kallirin e misrit, lëpushë, lëpushkë, llapushë. U hodhi bagëtive misërishte.
4. Pjesa e fortë e kallirit të misrit pasi i shkoqin kokrrat, koçan, kacarrum. E mbylli shtambën me misërishte. E ndezi zjarrin me misërishte. Shkoq misër me misërishte.
✱Sin.: misërore, hamullore, kallamishte, lëpushë, lëpushkë, llapushë, koçan, kacarrum.

VESHALLKË

VESHÁLLK/Ë, ~A f. sh. ~A, ~AT Lëvorja e kallirit të misrit, lëpushë, llapushë. Ia hoqi veshallkat misrit.
✱Sin.: lëvozhgë, gëzhoje, gëzhytër.

VLOSHKË

VLÓSHKË,~A f. sh. ~A, ~AT Lëvozhgë, cipa e hollë që e mbështjell kokrrën a farën e drithërave (misrit, grurit, thekrës, elbit), fasules etj. Vloshkat e grurit, misrit. Misri nuk ishte bluar mirë, kishte shumë vloshka nëpër të. Ia pastroi vloshkat miellit me shoshë.
✱Sin.: lëvozhgë, lëvore, lëpushë, lëpushkë, llapushë, kashtup, bllore, xhefkë, shushël, gëzholle, gazhotë.

XHEFKË

XHÉFK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Llapushë misri. I heqin xhefkat.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë