Fjalori

Rezultate në përkufizime për “llapaqene”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

FJALAMANE

FJALAMÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Llafazane. Iu zemërua fjalamania.
✱Sin.: llafazane, fjalacake, fjalatare, fjalëshumë, fjalëmadhe, fjalëgjatë, llafemadhe, gojaçe, gojëkamare, gojëpashmagje, llapane, llapëse, llapatore, llapëtore, llapaqene, llomotare, sqepgjatë, lehaqene, llogobere.

FJALATARE

FJALATÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Fjalamane; llafazane. Biseda e fjalatares.
✱Sin.: llafazane, fjalamane, fjalacake, fjalëshumë, fjalëmadhe, fjalëgjatë, llafemadhe, gojaçe, gojëkamare, gojëpashmagje, llapane, llapëse, llapatore, llapëtore, llapaqene, llomotare, sqepgjatë, lehaqene, llogobere.

FJALËGJATË

FJALËGJÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që ka shumë fjalë; llafazane. Fjalëgjata nuk u ndal as të dëgjonte të tjerët.
✱Sin.: llafazane, fjalamane, fjalacake, fjalëshumë, fjalëmadhe, fjalëgjatë, llafemadhe, gojaçe, gojëkamare, gojëpashmagje, llapane, llapëse, llapatore, llapëtore, llapaqene, llomotare, sqepgjatë, lehaqene, llogobere.

FJALËSHUMË

FJALËSHÚM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që flet shumë; ajo që s’i pushon goja, llafazane; kund. fjalëpakë. E këshilloi fjalëshumën.
✱Sin.: fjalamane, llafazane, fjalacake, fjalatare, fjalëmadhe, fjalëgjatë, llafemadhe, gojaçe, gojëkamare, gojëpashmagje, llapane, llapëse, llapatore, llapëtore, llapaqene, llomotare, sqepgjatë, lehaqene, llogobere.

LLAFAZANE

LLAFAZÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Ajo që flet shumë e pa pushim; ajo që flet vend e pa vend, pa i peshuar fjalët; fjalamane. Llafazanes nuk i mbyllet goja. Llafazania e lagjes.
✱Sin.: fjalamane, llafatore, llapëmadhe, llapaqene, llafeshumë.

LLAPAQEN

LLAPAQÉN,~E mb., keq. Që s'pushon së foluri, që është fjalaman, që flet mbarë e prapë; llafazan; kund. llafepakë. Djalë llapaqen. Vajzë llapaqene.
✱Sin.: llomotitës, llafazan, dërdëllitës, zhurmëtar, rraxhaxhi.

PARAQENE

PARAQÉN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET keq. Llapaqene. Mos i bëj muhabet paraqenes!

TELENDARE

TELENDÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bised. Ajo që është llafazane, ajo që e ka huq të bëjë sherr. Është telendare e madhe.
✱Sin.: llafazane, llapaqene, sherrmadhe, gjuhustër, telendarkë.

VËRTËLLUESE

VËRTËLLÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që flet shumë e pa pushuar, që flet kot; që llomotitë.
2. Ajo që flet nëpër dhëmbë, me inat; që flet me zë të ulët. Nuk durohet, as nuk dëgjohet ajo vërtëlluesja.
✱Sin.: llafazane, fjalëse, fjalamane, llapamadhe, llafeshumë, llapaqene, daradelle.

ÇAKAKE

ÇAKÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Grua që flet shumë dhe keq; llafazane.
✱Sin.: llafazane, fjalamane, llapaqene.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë