Fjalori

Rezultate në përkufizime për “llafeshumë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GJINKALLË

GJINKÁLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. zool. (lat. Cicada) Kandërr me ngjyrë të murrme, me kokë të gjerë e të shtypur, me sy të dalë e me krahë të mëdhenj e të tejdukshëm, që lëshon në vapë një zë të zgjatur e gumëzhitës; cinxër. Zëri i gjinkallës. Kënga e gjinkallës. Këndon gjinkalla. Gjinkalla e detit (lat. Scyllarus arctus) lloj arragoste e vogël me trup të sheshtë dhe ngjyrë kafe në të kuqërremtë, që përdoret shpesh në kuzhinën mesdhetare. Supë mesdhetare me karkaleca dhe gjinkallë deti.
2. fig. Njeri që nuk i pushon goja, llafazan. Pusho, moj gjinkallë / mjaft më ke gjykuar.
3. krahin. Zile e vogël që lëshon tinguj të hollë e të mprehtë.
✱Sin.: kaçikërr, cinxër, llafator, llapëmadh, llafeshumë.

GJUHËBUÇE

GJUHËBÚÇE mb., shar. Që flet shumë, pa pushim; pa i peshuar mirë fjalë; llafazan. Vajzë gjuhëbuçe.
✱Sin.: llafazan, gjuhëqen, gjuhëdhi, fjalaman, llapëmadh, llafeshumë.

GJUHËDHI

GJUHËDHÍ mb. Llafazan. Është pak gjuhëdhi, por nuk është e keqe.
✱Sin.: llapëmadh, llafeshumë, fjalaman, gjuhëqen, gjuhëbuçe.

GJUHËGJATË

GJUHËGJÁTË mb. Që flet shumë, që nuk pushon së foluri për çdo gjë, llafazan; kund. gjuhëshkurtër. Mos u grind me njeri gjuhëgjatë dhe mos shto dru në zjarrin e tij.
✱Sin.: llapëmadh, llafeshumë, gjuhëqen, gjuhëbuçe, fjalaman.

GJUHËQEN

GJUHËQÉN,~E mb. 1. Që i mban goja erë; gojëndyrë. Ai është gjuhëqen.
2. Që flet shumë e keq për të tjerët; llapaqen; gojëkeq. Plakë gjuhëqene.
✱Sin.: gojëkeq, gjuhëbuçe, llafazan, gjuhëdhi, fjalaman, llapëmadh, llafeshumë.

GJUHËQEN

GJUHËQÉN,~II m. 1. Ai që i mban erë goja. Gjuhëqeni na e shpifi.
2. Llafazan. Nuk i mbyllej goja gjuhëqenit.
✱Sin.: gojëndyrë, llapaqen, fjalaman, llapëmadh, llafeshumë.

LLAFAZAN

LLAFAZÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që flet shumë e pa pushim; ai që flet vend e pa vend, pa i peshuar fjalët; fjalaman. Llafazan i madh. Llafazanit s’i pushon goja. Të fshehtën moz ia trego llafazanit! (fj. u.).
✱Sin.: fjalaman, llafator, llapëmadh, llapaqen, llafeshumë, papagall.

LLAFAZANE

LLAFAZÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Ajo që flet shumë e pa pushim; ajo që flet vend e pa vend, pa i peshuar fjalët; fjalamane. Llafazanes nuk i mbyllet goja. Llafazania e lagjes.
✱Sin.: fjalamane, llafatore, llapëmadhe, llapaqene, llafeshumë.

LLAFEPAKË

LLAFEPÁKË mb., bised. 1. Fjalëpakë; kund. llafeshumë. Djalë llafepakë. Vajzë llafepakë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: i heshtur, fjalëpakë.

LLAPËS

LLÁPËS,~E mb. Që llap shumë, që flet shumë e pa pushuar, fjalaman. Djalë llapës. Vajzë llapëse.
✱Sin.: llafazan, fjalaman, llafeshumë, dërdëllitës, vërtakaç.

SDËRRANUK

SDËRRANÚK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Llafazan. Sdërranuk i madh. Nuk mund të duroja më atë sdërranuk. Sdërranuku vazhdonte të fliste pa pushim.
✱Sin.: llafazan, llafator, llafemadh, llafeshumë, fjalaman, fjalëlëshuar, fjalëgjatë, fjalëtërkuzë, fjalëmadh, fjalëshumë, llapëmadh, llapës, llapëtor, llapan, llapaqen, llangos, sqepgjatë, lehaqen, llomotar, gojac, gojaç, gojash, gojëçorap, gojëlëshuar, gojëmadh, gjuhëgjatë, gjuhëlëshuar.

TAKLAN

TAKLÁN,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Llafazan, llafator, fjalaman, llafeshumë. Taklan i padurueshëm.

VËRTËLLUES

VËRTËLLÚES,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që flet shumë e pa pushuar, që flet kot; që llomotitë. Atij vërtëlluesit nuk i pushon goja.
2. Ai që flet nëpër dhëmbë, me inat; që flet me zë të ulët.
✱Sin.: llafazan, fjalës, fjalaman, llapamadh, llafeshumë, llapaqen, daradell.

VËRTËLLUESE

VËRTËLLÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që flet shumë e pa pushuar, që flet kot; që llomotitë.
2. Ajo që flet nëpër dhëmbë, me inat; që flet me zë të ulët. Nuk durohet, as nuk dëgjohet ajo vërtëlluesja.
✱Sin.: llafazane, fjalëse, fjalamane, llapamadhe, llafeshumë, llapaqene, daradelle.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë