Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ling”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LING

LING,~U m. 1. Ecje e kalit, e mushkës ose e gomarit me hapa shumë të shpejtë, por jo me vrap. E mori udhën me ling.
2. Ngut, nxitim. Iku (erdhi) me ling.
✱Sin.: ecje, rendje, vrap, ngut, nxitim.

LINGTHI

LÍNGTHI [LÍNKTHI] ndajf. 1. Me hapa shumë të shpejtë, me ling, zdrënkthi (kryesisht për kafshët e ngarkesës). Kali (mushka, gomari) ecën lingthi.
2. Me ngut, me nxitim, me të shpejtë. Iku lingthi. E bëri rrugën lingthi.
✱Sin.: ling, zdrënkthi, nxitimthi, ngutas.

NGUT

NGUT,~I m. Përpjekje për të bërë diçka sa më shpejt; gjendja e atij që nuk i del koha ta kryejë diçka; nxitim i tepruar, rrëmbim. Kam ngut. Jam për ngut. Kërkon me ngut. E merr punën me ngut. Punon me ngut. E bëri punën ngut e ngut. U nis me ngut. Përgatit me ngut. Zbret (ngjitet) me ngut.
✱Sin.: nxitim, shtrëngim, ling, shtrëngicë, turr, vrap, ngutje, revan, mospërmbajtje, shpejtësi, rrëmbesë, rrëmbim, axhele, hiti.

NXITIM

NXITÍM,~I m. 1. Veprimi kur nxitoj ose kur nxitohem. Nxitimi i punës (i një procesi).
2. Shpejtësi e madhe, veprim i shpejtë për të kryer diçka pa vonesë; vrap. Ecte me nxitim. E dërgoi me nxitim. Nga nxitimi harroi çelësat.
3. sh. ~E, ~ET Veprim i rrëmbyer, shpejtësi e tepruar në kryerjen e diçkaje, ngut. Punë e bërë me nxitim. E bëri (iu përgjigj) me nxitim. Hante gjithmonë me nxitim. Nxitimet në vendimmarrje. Stadiumet e futbollit kanë parë nxitime të turmës dhe rrëmujë.
4. fiz. Përshpejtim. Formula e nxitimit. Nxitimi i rënies së lirë.
✱Sin.: shtytje, ngutje, cytje, shpejtësi, nxit, nxitje, fugim, shtrëngim, ling, ngucje, turr, revan, baritje, vrap, rrëmbim, urgjencë, ngut, nguti, axhele, thekje, hiti, shpejtim, pamaturi, përshpejtim.

NXITIMTHI

NXITÍMTHI ndajf. Me nxitim, me ngut. Kaloi nxitimthi. E bëri nxitimthi punën e ngarkuar. Foli nxitimthi.
✱Sin.: ngutas, fluturim, fluturimthi, rrëmbimthi, ngutthi, ling, lingthi, rrëmbyer, revan, shpejt, shpejtas, shigjetë, vetëtimthi, vrap, vring, trokthi, vringthi, fugimthi, vrundull, rrufe, vetëtimë, rrëmbyeshëm, zdrënk, zdrënkthi, plumb, turravrap, flakërimë, flakërimthi, marrafrymas, vrik.

VRAP

VRAP,~I m. 1. Ecje me hapa shumë të shpejtë dhe duke kërcyer, ecje me shpejtësi të madhe në një drejtim të caktuar, rendje; aftësia që ka dikush për të vrapuar shpejt; vrapim. Vrap i shpejtë. Vrap kali. Ku shkon me kaq vrap Shkoi (erdhi, u nis, iku) me vrap. Shpejtoi (ngadalësoi) vrapin. Filloi (mori) vrapin. Ia dha (ia shkeli, ia mbathi) vrapit iku me vrap. U lëshua me vrap. Bëri një vrap. U turr me sa i arrinte vrapi.
2. Nxitim, shpejtësi; ngutje, ngut. E bëri punën me vrap. Iku me vrap se nuk priste puna iku duke nxituar, me ngut. E ke marrë me vrap këtë punë.
3. fig. Fuqi trupore e mendore që ka dikush për të bërë një punë, mundësi, aftësi. Aq e ka vrapin. Bëri sa kishte vrapin. Bëje (mate, lëshoje) vrapin sa ke hapin (fj. u.) vepro sipas mundësisë që ke.
4. përd. kallëzues. Vrapoj (kryesisht me kuptim nxitës). Gati, vrap! Vrap e në shtëpi! Vrap e vrap, sosi te burimi.
✱Sin.: rend, rendje, e rendur, ngarend, ngarendje, vrapim, shpejtim, fugim. turr, turravrap, ngut, galop, revan, ling, yrysh.
♦ Aq e ka vrapin (dikush) aq fuqi fizike a mendore ka, aq mundet, aq është i aftë për diçka; aq i ha krahu (dikujt). E bën vrapin sa ka hapin (dikush) bën sipas mundësive që ka, nuk e tepron, është i matur në çdo gjë; nuk i del zot diçkaje jashtë fuqive të veta, merr përsipër e bën aq sa mundet. I ka hipur *thiut në vrap (dikush). Ia dha (ia theri, i ra, ia mori) vrapit (dikush) iku me të shpejtë, vrapoi shpejt, u turr; ia mbathi me të katra; (vrapoi) sa i hanin këmbët. S’e ka vrapin *të gjatë (dikush). E ndali (e la, e mbajti) vrapin (diku) ndaloi më në fund diku, atje u ndal pas një ecjeje të gjatë e të shpejtë ose pas përpjekjesh të vrullshme (për shkak të diçkaje të ngutshme, të frikës se e ndjekin etj.); shkoi me një frymë te dikush për diçka; e mbajti frymën. Ia preu vrapin (dikujt) e bëri të ndalet në një veprim të vrullshëm, e frenoi; e përmbajti; ia preu hovin. Një vrap pele (gomari) afër; jo shumë larg.

ZDRËNKTHI

ZDRËNKTHI ndajf. 1. Me hap të shpejtuar e të çrregullt, duke ecur me zdrënk (për kafshët e ngarkesës). Ecën (ikën, vrapon) zdrënkthi. E ngau kalin zdrënkthi.
2. fig. Me nxitim e pa i peshuar mirë gjërat, pa u menduar mirë, rrëmbyer, pa asnjë rezultat. Ishte kurioz të gjente të thënat zdrënkthi. I mori zdrënkthi punët. I shkoi goditja zdrënkthi. S’bëhen punët zdrënkthi. (fj. u.).
✱Sin.: zdrënk, ling, lingthi, ngutas, ngutthi, nxitimthi, rrëmbyeshëm, rrëmbyer, rrëmbimthi.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë