Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
PAH,~UI m. 1. Pjesa shumë e imët e miellit, që ngrihet si pluhur gjatë bluarjes; maja e miellit. Pah mielli.
2. Hedhet e të lashtave. Pahu i misrit (i grurit, i orizit).
3. Hedhet e imëta të lëndës së drurit kur e sharrojmë. Pahu i drurit. Pahu i sharrës.
4. Endi i luleve, pjalm. Pahu i luleve (i pemëve).
5. Flokët e imët të dëborës; shtresë e imët dëbore. Pah dëbore.
6. Zbokth; zhuli që zë koka e fëmijëve. Pahu i kokës.
✱Sin.: pjalm, end, endë, hedhë, plusk, pluhurizë, majë, limurinë, paskajë, pjalm, tallash, zbokth, zhul.
PLÚHUR,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Dhe i tharë a çdo lëndë tjetër e ngurtë, e thërrmuar imët si hi. Pluhur bore. Pluhur i imët (i hollë, i dendur). Pluhur metali (plumbi). Shtjellë (re, vorbull) pluhuri. Ishte bërë me pluhur. E mbuloi pluhuri. Shkund (heq, pastroj, marr, fshij) pluhurin. Zhgërryhet në pluhur. Ra në pluhur. Pluhur rëre (guri, shkumësi). I vdekuri nuk çon pluhur. (fj. u.).
2. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa lloje pluhurash: Pluhur abraziv (metal.) Pluhur vullkanik pluhur që formohet nga ngurtësimi i cirkave të llavës së vullkanit. Pluhur kozmik pluhur i hapësirës ndëryjore a ndërplanetare, që shkëputet nga yjet ose nga planetët. Pluhur radioaktiv. Pluhur magnetik. Pluhur saldimi.
3. kryes. sh. bised. Thërrmija dheu, qime e të fshira që zënë orenditë, dhomat etj.; lëmishte, bëzhdile. Pluhurat e shtëpisë. Thithës pluhurash. Heq (fshij) pluhurat.
4. Lëndë e veçantë me origjinë bimore, shtazore ose minerale, e shtypur a e bluar si miell, që përdoret si bar, për të gatuar, për të larë etj. Pluhur i thjeshtë pluhur që përmban vetëm një lëndë. Pluhur i përbërë pluhur që përmban disa lëndë. Pluhur salepi (çokollate).
5. fig. Diçka e keqe që të pengon, të bën të humbasësh gjallërinë, të mban në një gjendje plogështie etj. Pluhuri i harresës. E ka mbuluar pluhuri. E shkundi pluhurin.
✱Sin.: toz, pudër, miell, tym, lëmyshk, hi, dhe, hedhë, miellazë, limurinë, tallash.
♦ Bëhem *baltë e pluhur. U bë *hi (e pluhur) (diçka). U bë pluhur e hi (diçka) u copëtua në grimca të vogla, u thërrmua; u prish, u rrënua; u dogj a u shkatërrua krejt; u bë hi e pluhur; u bë shkrumb e hi; u bë gur e hi; u bë thëngjill. E bëri *baltë e pluhur (dikë a diçka). E bëri *hi e pluhur (diçka). E bëri pluhur e hi (diçka) e copëtoi në grimca të vogla, e thërrmoi; e prishi, e rrënoi; e dogji a e shkatërroi fare; e bëri hi e pluhur; e bëri shkrumb e hi; e bëri baltë e pluhur. Nuk i çon kujt pluhur (dikush) është i urtë dhe nuk sjell ngatërresa e shqetësime për të tjerët, nuk përzihet e nuk hap telashe; nuk turbullon ujë; ka engjëllin në bark; është si buka e verës. I hodhi pluhur faqes (dikujt) e bëri me turp, e turpëroi, e njollosi; i vuri njollë; i nxiu faqen. I hodhi pluhur syve (dikujt) e gënjeu, e mashtroi duke ia paraqitur diçka ndryshe a duke e bërë që të mos e shohë qartë; i hodhi hi syve. I heq (i shkund) pluhurin (diçkaje) e nxjerr nga harresa, e kujtoj a e përmend; nis ta përdor pasi është lënë mënjanë një kohë të gjatë. (Humbi) si pluhuri në erë. 1. (dikush). U zhduk pa lënë asnjë gjurmë a shenjë, nuk duket më gjëkundi; (humbi) pa nam e pa nishan. 2. (diçka). Shkoi kot, nuk i hyri në punë askujt; shkoi (humbi) si sëpata pa bisht. Nuk mban pluhur mbi supe (në vesh) (dikush) nuk lejon ta njollosin a ta turpërojnë, nuk duron dyshime për faje a për gabime të tjetërkujt; nuk e pranon një faj a një gabim që s’e ka bërë, e lan veten; preket shumë shpejt, nuk duron fyerje. I ngrihet (i çohet) pluhuri prapa (dikujt) për të flasin kudo që të vejë, merren shumë me të (zakonisht kur flasin keq); e përflasin. E shkëmbeu *hiçin me pluhur (dikush). E ka zënë (e ka mbuluar) pluhuri (diçka) është harruar fare, nuk e kujton më njeri; ka një kohë të gjatë që nuk përdoret.
TALLÁSH,~I m. sh. ~E, ~ET Ashkla të vogla dhe grimca që dalin nga druri a nga ndonjë metal kur sharrojmë, kur zdrugojmë etj.; copëra që bien gjatë sharrimit, punimit, zdrugimit a gjatë prerjes së drurit a të një lënde metalike. Tallash i trashë (i hollë, i imët). Tallash druri (hekuri, bakri, alumini, çeliku). Shtresë tallashi. Shfrytëzim i tallashit. Tallash i ngjeshur (i presuar). Dërrasë prej tallashi. Ha me bark e nxjerr me shpinë (gjëzë) zdrukthi me tallashin.
✱Sin.: blojë, byk, hedhë, furfule, hime, pluhur, limurinë, zdrugulina.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë