Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ligavec”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GALAVESH

GALAVÉSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ligavec.

GOLASH

GOLÁSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Jargës, ligavec.

GOLLASH

GOLLÁSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Jargësi, ligavec.

JARGAVEC

JARGAVÉC,~II m. sh. ~Ë, ~ËT zool. (lat. Limex agrestis) Kërmill pa guaskë. Dolën jargavecët.
✱Sin.: jargës, ligavec, golash, lapurak.

JARGËS

JÁRGËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. zool. Kandërr si krimb a kërmill etj., që lëshon jargë; jargavec, ligavec. Pas shiut dalin jargësit.
2. zool. Pjesë dytë e disa emërtimeve të pathjeshta për disa lloje jargësish: Jargësi i detit (lat. Triopha carpenteri) kërmilli i detit verzaveshur. Jargësi shpinëgjembak (lat. Stichaediae).
3. Foshnjë ose fëmijë i vogël, që i dalin jargë nga goja.
✱Sin.: jargavec, ligavec, kërmill, gamill, kaçamill.

KAÇAMILL

KAÇAMÍ/LL,~LLI m. sh. ~J, ~JTË zool. Kërmill deti, zakonisht pa guaskë; kërmill.
✱Sin.: kërmill, ligavec.

KËRMILL

KËRMÍ/LL,~I m. sh. ~J, ~JTË 1. zool. Butak me trup të përjargur dhe të mbuluar me një guaskë të fortë, në trajtë spiraleje, që jeton në vende të lagështa dhe ushqehet me bar a me bimësi të freskët; ligavec; kaçamill. Kërmill i zhveshur (lakuriq) kërmill deti; jargës. Kërmill deti lloj kërmilli pa guaskë, që jeton në det. Mbledh (kultivoj) kërmij. Shitës kërmijsh.
2. anat. Pjesa e brendshme e veshit tek njerëzit dhe tek kafshët, që ka trajtën e guaskës së këtij butaku.
✱Sin.: jargës, kaçamill, ligavec.
♦ Kërminj pas shiut mospërf. diçka që vjen me shumicë e pasi ka kaluar rreziku (për njerëz frikacakë, hileqarë etj.); bobla pas shiut; kërpudha pas shiut. Qesh kërmilli kurrizin e breshkës iron. shih qesh hunda buzën iron.

LAGSHT

LAGSHT,~I m. sh. ~A, ~AT zool. Kërmill pa guaskë, me pika të verdha; jargës, ligavec. Zhvendosja e ngadaltë e lagshtit.

LËNGAVEC

LËNGAVÉC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Ligavec, kërmill.

NUZLLA

NUZLLÁ,~JA f. sh. ~, ~TË zool. 1. Kërmill pa guaskë, jargës, ligavec.
2. mjek. Sëmundje që shfaqet me të ënjtura në mishin e dhëmbëve.

TAJ-TAJ

TAJ-TÁJ ndajf. 1. Ngadalë dhe i pasigurt (për një fëmijë që sapo ka nisur të ecë). Sapo mbushi nëntë muaj, nisi të ecte taj-taj.
2. fig. Shumë ngadalë, si fëmijë, si breshkë, si kërmill, si ligavec. Hidhi këmbët, mos ec taj-taj.
✱Sin.: tatas, tatas-tatas, ngadalë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë