Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BATÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Vend me ujë të ndenjur e me baltë, që ka zakonisht edhe lëmishte të kalbura; lerë, llucë, baltinë. Erë bataku. Si bualli në batak. U bë batak. Ngeci (ra) në batak.
2. fig. Gjendje e keqe dhe e vështirë, e cila lidhet me amullinë, me diçka të ulët e të ndyrë. Batak politik. Kur pështyjnë shumë, bëhet lumë, tek pështyjnë pak, bëhet batak. (fj. u.).
3. fig., keq. Njeri i ulët e i ndyrë, batakçi, mashtrues; përmb. fundërrinat e shoqërisë, llumi. Bataku i shoqërisë.
✱Sin.: lerë, llucë, baltinë, baltak, batok, baltovinë, baltishtë, baltore, pellg, ligatë, batakçi, mashtrues, llum, fundërrinë.
♦ Ra në batak (dikush) u përzje me njerëz të këqij a në punë të fëlliqura; ra në baltë; ra në llum; kund. doli nga bataku. Doli nga bataku (dikush) shpëtoi duke u ndarë nga njerëz të këqij a duke dalë nga një punë e fëlliqur; doli (u ngrit) nga balta; kund. ra në batak (dikush). E futi në batak (dikë) shih e tërhoqi në baltë (dikë). E la në batak (dikë) shih e la në baltë (dikë). E nxori nga bataku (dikë) shih e nxori (e ngriti) nga balta (dikë). S’e nxjerr dot *çizmen nga bataku (nga lluca) (dikush) mospërf.
BLLÁC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Truall i vogël me ujë e me baltë; bllatë, ligatinë. Bllacat e arës. Bllacat e rrugës. Buallicat ishin zhytur në bllacë. Bëhem bllacë qullem, lagem deri në palcë. E lë punën bllacë (dikush) nuk e përfundon një punë që ka nisur.
2. ushq. Bllacore.
✱Sin.: ligatë, ligatinë, ligatishtë, moçal, moçalishtë, burishtë, bunacë, ujerë, ujësirë, ujacë, ujnajë, bërrakë, pellgishte.
BUNÁC/Ë,~A f. 1. Errësirë e madhe natën ose kur koha është e vrenjtur; errësirë brenda në një pyll shumë të dendur etj. Bunaca e natës. Bunaca e pyllit. Ra bunaca. Në fshat ishte bunacë. U bë bunacë e madhe. Hapu, moj bunacë, bëju vetëtimë, / Kur të vjen bandilli, më s’ta gjen shtëpinë. (folk.).
2. det. Det fare i qetë para ose pas stuhisë; gjendje qetësie e detit, pa erë e pa lëvizje të ujit; kund. burë. Det me bunacë. Në bunacë e në furtunë. Fillon bunaca. Ra deti në bunacë.
3. Ujë i ndenjur, ujë amull; ligatinë. Bunacë e keqe. Tokë bunacë. Llapashitnin këmbët nëpër bunacë.
4. fig. Gjendje a kohë pa trazime, pa turbullira etj.; amulli. Çaste bunace.
✱Sin.: ligatë, ligatinë, moçal, moçalishtë, burishtë, ujerë, ujnajë, bërrakë, pellgishte, errësirë, terrinë, terr, skëterrë, ferr, qetësi, amulli, fashë, prehje, qeti.
♦ U bëra bunacë krahin. 1. M’u rrit barku, m’u fry barku nga të ngrënët, nga një sëmundje etj.; u bëra daulle; u bëra kacek. 2. v. III U errësua shumë, nuk sheh dot nga errësira.
BURÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT [BURÍSHT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET] 1. Vend me burime të vogla uji; buronjë. Burishtë e pashtershme.
2. Vend që mban ujë, tokë e lagët, ligatinë, balçak. Bima në burishte rri e njomë për shumë kohë.
✱Sin.: buronjë, brambull, ligatë, balçak, ligatinë, ligatishtë, moçal, moçalishtë, ujerë, ujësirë, ujnajë, notishte, strum, çeptirë, bërrakë, pellgishte.
KËLBÁZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. mjek., veter. Jargë e trashë veshtullore që formohet në rrugët e frymëmarrjes, të cilën i sëmuri e nxjerr kur kollitet; ballgam, kollë, kollace. Ka nxjerrë këlbazë (kur kollitet).
2. veter. Sëmundje e mëlçisë së bagëtive, e cila shfaqet me jargë dhe shkaktohet nga një lloj krimbi i hollë si fletë; ligatë. U ra këlbaza bagëtive. E ka zënë këlbaza lopën.
3. fig., mospërf. Njeri shumë i dobët nga shëndeti, që është dergjur gjatë në shtrat nga një sëmundje e rëndë; kalbësirë.
✱Sin.: ballgam, kollë, ligatë, kollace, kalbësirë.
MOÇÁL,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Vend a fushë me ujë të ndenjur e me baltë; ligatë, ligatinë, çeptirë. Moçale të ulëta (të larta) (gjeogr.). Moçal i keq (i qelbur). Ujët e moçalit. Erë moçali. Bimë (kashtë) moçali. Peshk moçali. Ethet e moçalit (bised.) sëmundja e malaries. Tharja e moçaleve. Ngeci në moçal.
2. fig. Gjendje e rëndë a situatë e keqe që karakterizohet nga mungesa e ndryshimit; amulli. Moçali i ideve (i emocioneve, i përvojave). Moçal politik. Moçalet e krimit. Moçalet e puçeve ushtarake.
3. veter., bised. Sëmundja e këlbazës. U binte moçali dhenve.
4. bot. Truskë.
✱Sin.: kënetë, ligatinë, ligatë, ujerë, ujnajë, ujësirë, moçalishte, moçalishte, çeptirë, çol, zhymore, zhymë, bllacë, bërrakë, bërrakore, botinë, strum, strugë, vurg, zhukë, gjolishte, notishte, këlbazë.
♦ Ra në moçal (dikush) ra në një gjendje të keqe a të vështirë; ra në baltë; ra në batak. Mbeti (ngeci) në moçal (dikush) nuk del dot nga një gjendje e vështirë, nga prapambetja, nga varfëria etj., ka ngecur; mbeti (ngeci) në baltë.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë