Fjalori

Rezultate në përkufizime për “leshrënë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CUKËLAN

CUKËLÁN,~E mb. Që i ka rënë leshi vende-vende, i rrjepur vende-vende, leshrënë. Dash cukëlan. Dhi cukëlane.

FLOKËRËNË

FLOKËRËNË mb. Që i kanë rënë flokët, tullac, i shogët. E bëri rrugën me një burrë flokërënë.
✱Sin.: tullac, qeros, qel, qelan, leshrarënë, leshrënë, i shogët.

LESHRËNË

LESHRËNË mb. 1. Që i ka rënë leshi. Dele leshrënë.
2. Flokërënë.
✱Sin.: qimerënë, cukëlan, flokërënë, tullac, qel, qeros.

PALESH

PALÉSH (i, e) mb. Që nuk ka lesh, që nuk është i mbuluar me qime; që nuk ka flokë, i shogët.
✱Sin.: i paqime, qimerënë, tullac, flokërënë, leshrënë, i shogët.

QEROS

QERÓS,~E mb. 1. Që s’ka flokë; që i kanë rënë flokët nga qerja; i shogët; shar. tullac. Djalë qeros. Vajzë qerose.
2. Që i ka kokrrat shumë të rralla (për kallirin e misrit). Misër qeros. Kalli qeros.
✱Sin.: i shogët, i crogët, flokërënë, kokëzhveshur, kryecullak, kryetullë, leshrënë, shogan, i qerosur, tullac, qel.
♦ iron. Hem qeros, hem qibar (fodull) ka shumë kërkesa dikush, edhe pse aftësitë i ka të pakta, kërkon shumë më tepër nga ajo që i takon; dhi e zgjebosur (e zgjebur) e bishtin përpjetë (cakërr) mospërf.; breshri e rreh e hunda me majë.

SHOG

SHOG,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Njeri që i kanë rënë flokët, që nuk ka flokë në kokë, tullac, flokërënë, qeros. I doli përpara ai shogu. Vazdonte të shoqërohet me atë shogun. Shogu kishte ndër mend të bënte mbjellje flokësh.
✱Sin.: flokërënë, kokëzhveshur, kokëkungull, kryecullak, kryetullë, leshrënë, qeros, shogan, i shogur, tullac.

SHOGAN

SHOGÁN,~E mb. 1. Që i kanë rënë flokët, i shogët, i crogët, flokërënë. Njeri shogan. Koka shogane e djalit po përplasej me valët e detit. Megjithëse ishte pak shogane, ajo ishte mjaft tërheqëse. Ai e kishte kompleks të qënurit shogan. Mbi atë kokë shogane.
2. si em. Burrë apo grua pa shumë flokë në kokë ose që i kanë rënë. Shogani ishte njeri i durueshëm. Shogania mbante në kokë gjithmonë një kapelë. Murmuriste me vete shogani.
3. si em. Cjap a dash që i ka rënë leshi nga sëmundja e gubës. Në krye të tufës ishte shogani. Dhitë kujdeseshin për shoganin.
✱Sin.: i crogët, flokërënë, kokëzhveshur, kokëkungull, kryecullak, kryetullë, leshrënë, qeros, i shogët, i shogur, tullac.

SHOGE

SHÓG/E,~IA f. sh. ~E, ~ET 1. Grua e vajzë që nuk ka shumë flokë në kokë, flokërënë, leshrënë, shogane. Nuk e kishte me të vërtetë atë fjalë ajo shogia. Përdor një vaj bimor shogia për t’i dalë flokët e reja. Shogia bënte sikur nuk shihte askënd.
2. Dhi që i ka rënë leshi. Kishte qumësht të mirë ajo shoge.
✱Sin.: flokërënë, kokëzhveshur, leshrënë, shogane.

SHOGUR

SHÓGUR (i, e) mb. Që i kanë rënë flokët, i shogët, shogan, flokërënë. Burrë me kokë të shogur. Kishte frikë mos mbetej i shogur. Pikat e shiut i kaluan në pjesën e shogur të kokës. Nuk e donte atë djalë me rrashtë të shogët.
✱Sin.: i crogët, flokërënë, kokëzhveshur, kokëkungull, kryecullak, kryetullë, leshrënë, qeros, shogan, i shogur, tullac.

SHOGËT

SHÓGËT (i, e) mb. 1. Që nuk ka flokë në kokë, që ka mbetur pa flokë, shogan, tullac, flokërënë. Me kokë të shogët. Djalë i shogët. Burrë i shkurtër e pothuaj krejt i shogët.
2. bot. Që është i lëmuar, pa push ose pa qime (për bimët), i limët. Gjethe e sallatës janë të shogëta. Degë të shogëta. Fruti si një kapsulë e shogët.
3. Vend i zhveshur, pa pemë, i bokërimtë, i crogët, i papyllëzuar. Mal i shogët. U nis drejt kodrës së shogët. Truall i shogët.
4. Mish sade, mish i zier dhe i shërbyer në sofër i pashoqëruar me gjë tjetër, i papërzier, i pastër, i thjeshtë. Mish i shogët. Shërbente vetëm mish të shogët. I pëlqente mishi i shogët.
5. fig. Që është i plogët për punë, i mefshtë, i ngathët. Njeri i shogët. Ishte martuar me një djalë të shogët. Ngjante si i shogët, por në të vërtetë nuk ishte.
6. fig. Që është i shkujdesur, i pakujdesshëm, shkatarraq. Djalë i shogët. Njeri me pamje të shogët.
✱Sin.: i crogët, flokërënë, kokëzhveshur, kokëkungull, kryecullak, kryetullë, leshrënë, qeros, shogan, i shogur, tullac; i lëmuar, i limët; i bokërimtë, i zhveshur, i crogët, i papyllëzuar; i papërzier, i pastër, i thjeshtë, i mefshtë, i plogët, i ngathtë, ngrodhalaq, i qullët, i flashkët, i mpitë; i shkujdesur, i pakujdesshëm, shkatarraq.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë