Fjalori

Rezultate në përkufizime për “leranë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GUMËRATË

GUMËRÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Grumbull gurësh; leranë; gërmadhë e një shtëpie të rrëzuar.
2. si ndajf. Ulok. Mbeti gumëratë.
✱Sin.: gërmadhë, ulok.

GËRMADHË

GËRMÁDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Mbetjet e një ndërtese, të një kështjelle, të një ure etj. të shkatërruar a të shembur; vet. sh. rrënojat e një qyteti a të një qendre dikur të banuar. Gërmadhat e qytetit të vjetër. Kaluan nëpër gërmadhat. Mbetën gërmadha. Do të bëhet një grumbull gërmadhash.
2. bised. Shtëpi e keqe banimi, ndërtesë e vjetër; mekanizëm i vjetër, që është shkatërruar nga përdorimi i gjatë. Banonin në një gërmadhë. Punonte me atë gërmadhën.
3. fig., bised., mospërf. Njeri me trup të dobët e të pafuqishëm (nga pleqëria a nga ndonjë sëmundje). Gërmadhë e vjetër. U bë gërmadhë.
4. fig. Mbeturinat e diçkaje të kaluar, të zhdukura të përmbysur. Mbi gërmadhat e regjimit të vjetër.
5. si mb. I shkretë, i gjorë. Gërmadha plakë! Ç’e gjeti, gërmadhën!
6. si mb. Që është shkatërruar. Shtëpi gërmadhë. Qytet gërmadhë. Njeri gërmadhë. Kemi sot një arsim publik gërmadhë.
✱Sin.: rrënojë, rrënore, rrënim, leranë, murishtë, shembë, kërmalle, gumëratë, vjetërsirë, karakatinë, ngordhësirë, mbeturinë, pasojë, gjurmë, i shkretë.
♦ U bë gërmadhë. 1. (diçka) U shkatërrua krejt (për një ndërtesë a për një qytet). 2. (dikush) U dobësua e u tret nga trupi dhe s’ka fare fuqi (nga pleqëria a nga një sëmundje). Më ka qarë gërmadha nuk presin nga unë që të ndihmoj shtëpinë, familjen; s’jam i zoti të mbaj shtëpinë në këmbë, nuk di të bëj asnjë punë.

LERANË

LERÁN/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Vend i pjerrët a i sheshtë, i mbuluar me gurë të rënë nga mali; pjesë zalli ku janë mbledhur shumë gurë nga ujërat e përroit a të lumit; përrua plot me gurë të sjellë nga mali.
2. Grumbull gurësh të sjellë nga ujërat ose të mbetur nga një ndërtesë e rrënuar; rrënojë, gërmadhë. U bë shtëpia leranë.
✱Sin.: valishtë, zallishtë, gurishtë, rrënojë, gërmadhë, gumëratë, përrua.

RRËGALLË

RRËGÁLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend i pjerrët, i mbushur me gurë të rrokullisur nga mali; rrëpirë. Në bjeshkë ka shumë rrëgalla. U shmangej rrëgallave.
2. Luginë e ngushtë plot me gurë. Kaloi nëpër disa rrëgalla të thella.
✱Sin.: rrëgallinë, leranë, sharanë.

SAVURRË

SAVÚRR/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Rrënojë. Savurat e kështjellës. Ndërtesa ishte kthyer në savurrë.
✱Sin.: gërmadhë, rrënore, leranë, lerë, shembë, gumëratë.

SHARANË

SHARÁN/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Vend i mbuluar me gurë që kanë rënë vetë nga një rrëpirë; rrëgallë. Një nepërkë kishte zënë vend në atë sharanë. Ujërat e përrenjve kishin krijuar një sharanë.
2. Tog i madh gurësh, zakonisht i grumbulluar në një arë, që kanë dalë nga pastrimi gjatë punimit të thellë të tokës; gurinë, zallishtë. Gjatë plugimit kishte arritur të krijonte një sharanë me gurë.
✱Sin.: gurinë, zallishtë, leranë, rrëgallë, rrëpirë, zhurishtë.

VALISHTË

VALÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Lerë gurësh që rrokulliset nga një mal a nga një shkëmb, rrëgallë gurësh që bie poshtë. Valishtë mali. Valishtat e bjeshkës.
2. Ortek bore, reshpe. Valishtë bore.
3. Borë e përjetshme që nuk shkrin kurrë; borë e madhe.
✱Sin.: leranë, lerë, dragë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë