Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BRÉNG/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Gjendje shpirtërore e rëndë; dhembje e shkaktuar nga një fatkeqësi a vuajtje, nga malli etj.; hidhërim, kund. lumturi. Brengë e thellë. Brengat e jetës. Brengë dashurie. Me brengë në shpirt. Jetë me brenga. Mall e brengë. Pa halle e pa brenga. Ka (e mundon) një brengë. I shkakton brenga. Brenga e shkuar, brenga e harruar. (fj. u.). Brengat janë armiqtë e jetës. (fj. u.).
2. Shqetësim i madh për dikë a për diçka; vuajtje shpirtërore për diçka që kemi bërë, për dikë për të cilin përkujdesemi, për diçka që nuk e dimë si do të zgjidhet etj.; merak i madh, peng. Kënga për darkë, brenga për drekë. (fj. u.).
✱Sin.: hidhërim, helm, trishtim, plagë, maraz, leqendi, mërzi, gulm, lëngatë, sëndisje, mëllë, taksirat, shqetësim, merak, hall, gajle, dert, sëkëlldi, siklet, kasavet, xanxë.
♦ E kam brengë në zemër (në shpirt) (diçka) më mundon vazhdimisht përbrenda, e kam si plagë; e kam peng në zemër (në shpirt); më mbeti plagë në zemër (në shpirt); e kam gozhdë në zemër (në shpirt); më rëndon në zemër (në shpirt). Më mbeti brengë në zemër (në shpirt) (diçka) më mbeti merak, e kam si plagë, s’e harroj e më mundon; më mbeti peng në zemër (në shpirt).
LEQENDÍ,~A f. sh. ~, ~TË bised. 1. Dobësi e madhe trupore; shkrehje e trupit. Ka (ndien) leqendi.
2. Hidhërim, dhimbje shpirtërore; merak i madh, brengë; mërzi, bezdi. Leqendi e madhe. E shtiu në leqendi e brengosi; e merakosi shumë. E ka leqendi diçka mërzitet shumë prej diçkaje.
✱Sin.: dobësi, këputje, lodhje, shkrehje, hidhërim, dhimbje, brengë, mërzi, shqetësim, bezdi, merak.
LEQENDÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET bised. 1. Veprimi kur leqendis dikë ose kur leqendisem.
2. Gjendja kur dikush dobësohet shumë, kur shkrehet nga trupi për shkak të ndonjë sëmundjeje ose stresi të madh. Sëmundja e gjatë e bëri të ndiente një leqendisje të thellë.
✱Sin.: dobësi, dobësim, rraskapitje, lodhje, shkrehje, leqendi, hidhërim, tronditje, brengosje, merakosje.
SHKREHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur lirohet diçka që ka qenë e ngrehur; kund. ngrehje. Shkrehje e menjëhershme. Shkrehja e kuthës.
2. E shtënë (me armë); shkrepje. Shkrehje të rralla (të veçuara). Shkrehje kallashnikovi (topi, pushke). Dëgjoheshin ca shkrehje.
3. Veprimi kur e çojmë një vegël në gjendjen fillestare; zgjidh. Shkrehja e parmendës.
4. Lëvizja e të gjitha orendive e shtëpisë, kur lyejmë, bëjmë ndonjë rregullim apo ikim prej aty fare. Shkrehja shtëpinë
5. fig. Veprimi kur i jap fund diçkaje; përfundim, mbarim. Shkrehja e punës E shkrehja e muhabetit.
6. fig. Lëshim i vetes, lënie pas dore; qullosje. Nuk i pëlqeu ajo shkrehje e lënie pas dore e vetes.
7. fig. Lodhje shumë e madhe nga një punë e diçka tjetër; këputje; tretje. Shkreje nga stërmundimi.
8. Prishja e ngrehës. Shkrehja e stanit.
✱Sin.: shkrepje, e shtënë, shtënie, qitje, ndezje, shkrepje, e shkrehur, e shkrepur, zbrazje, zbërthim, zgjidhje, përfundim, mbarim, shpërthim, ndjekje, përzënie, dobësim, leqendi, leqendisje, tretje, rraskapitje, shkurdisje, prishje, mbarim.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë