Fjalori

Rezultate në përkufizime për “leckaman”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARNUC

ARNÚC,~E mb., keq. 1. Që vishet keq dhe me rroba të vjetra, të grisura e të arnuara; i leckosur, leckaman, rreckaman. Burrë arnuc. Plakë arnuce.
2. Që nuk tregon kujdes për pamjen e jashtme.
3. Që nuk i mban mirë rrobat e veta, i gris shpejt.

ARNUC

ARNÚC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Njeri që vishet keq, me rroba të vjetra, të grisura e të arnuara.
2. Ai që është i pakujdesshëm, që nuk tregon kujdes për pamjen e jashtme, çaklaman. Arnuc është, si pati, si s’pati.
3. Ai që nuk i mban mirë rrobat e veta, i gris shpejt. Është përherë arnuc, thuajse lodron nëpër ferra. Një arnuc i panjohur. Ai arnuci.
✱Sin.: i leckosur, leckaman, i rreckosur, rreckaman, zhelan, arnëtar, arnuc, çaklaman.

BYTHËÇJERRË

BYTHËÇJÉRRË mb., bised. 1. Që është copë-copë nga rrobat, i rreckosur. Këmbëzbathur e bythëçjerrë.
2. fig. Shumë i varfër, i këputur, bythëgrisur, me një gjysmë opinge. Njerëz bythëçjerrë.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.
✱Sin.: i leckosur, leckaman, rreckaman, zhelan, coparak, culan, i laskaruar, varfanjak, rrjepacak, i vobektë, fukara, fakir, skamës, dorëhollë, lugëthatë, nevojtar, i shkundur, brashnjar.

CANGËLAN

CANGËLÁN,~E mb. I leckosur, zhelan.
✱Sin.: leckaman, rreckaman, zhelan.

COPARAK

COPARÁK,~E mb. 1. Që është bërë me copa; i vjetruar e i bërë copa-copa.
2. fig. Që është i rritur me kothere buke, që ka jetuar me bukën e të tjerëve; që punonte te tjetri sa për të nxjerrë bukën e gojës.
✱Sin.: i grisur, i leckosur, leckaman, copcar.

COPCAR

COPCÁR,~E mb., mospërf. Që ka veshur rroba të vjetra e të grisura; që rron me të keq; leckaman; coparak.

COPËLAN

COPËLÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT mospërf. Ai që është veshur me rroba të grisura, i leckosur, leckaman.

COPËLAN

COPËLÁN,~E mb., mospërf. I veshur me rroba të grisura, i leckosur, leckaman.

CRULAK

CRULÁK,~E mb. Që është leckosur, zhelan.
✱Sin.: i leckosur, leckaman, rreckaman.

CULAN

CULÁN,~E mb. 1. I veshur me rroba të vjetra e të grisura; zhelan.
2. Që është shumë i varfër; i këputur.
✱Sin.: leckaman, varfanjak, i këputur, cërulak.

DALLAVESHUR

DALLAVÉSHUR (i, e) mb. Që i mban rrobat keq e pa kujdes, që i ka rrobat të grisura, i grisur;. Djalë i dallaveshur. Nuk mund të vish kështu halldupçe, i dallaveshur e pa lajmëruar.
✱Sin.: i grisur, coparak, leckaman, i shkalafitur, i shqyer, i shkafanjitur, i shkalaveshur, i capërluar, i shqitur, i çjerrë.

GRISUR

GRÍSUR (i, e) mb. Që është çjerrë a shqyer, pasi është zënë në një gozhdë, në një ferrë etj., që është grisur (për rrobat, për letrat etj.). Rroba të grisura. Mëngë të grisura. Thes i grisur. Çorape të grisura. Këpucë (opinga) të grisura.
✱Sin.: i çjerrë, i lënurur, i zhvatur, i shqyer, trokë, i shkalafitur, i shkafanjitur, leckaman, i shkalaveshur, i rreckosur.
♦ *Arnë e grisur (dikush) keq.

LAFARAK

LAFARÁK,~E mb. 1. Që është i veshur me rroba të leckosura, leckaman, zhelan. Burrë lafarak.
2. fig., mospërf. Që është i pavlerë, që nuk ka rëndësi (përdorej për të përshkruar të varfrit). Njerëz lafarakë. Jetë lafarake.
✱Sin.: rreckaman, i leckosur, i shkarravitur, i pavlefshëm.

LAFARAK

LAFARÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që është i veshur me rroba të grisura e të leckosura, leckaman, zhelan. Erdhi lafaraku, gjithë lecka e zhele.
2. fig., mospërf. Ai që është i pavlerë, ai që nuk ka rëndësi (përdorej për të përshkruar të varfrit). Lafarakëve nuk u fliste.
✱Sin.: rreckaman, i leckosur, i shkarravitur.

LAPER

LAPÉR,~E mb., bised., përçm. 1. Leckaman.
2. shar. Që sillet rrugëve e flet fjalë të ndyra, rrugaç; gojëndyrë, gojëlëshuar. Djalë laper. Grua lapere.
✱Sin.: leckaman, rrugaç, gojëndyrë, gojëlëshuar.

LAPURAK

LAPURÁK,~UIV m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që e ka qafën të rrjepur, qafërrjepur, qafëcullak.
2. fig. Ai që është i varfër, leckaman.

LECKAMBLEDHËS

LECKAMBLÉDHËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që mbledh lecka, leckaman.

LECKANOR

LECKANÓR,~E mb. Që është leckaman, që është i veshur me lecka, i varfër. Në tregun e qytetit, leckanorët vinin shpesh.

LECKAPAN

LECKAPÁN,~E mb. Që është leckaman.

LECKATAR

LECKATÁR,~E mb. Leckaman.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë