Fjalori

Rezultate në përkufizime për “lartësuar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUJARUAR
FISNIKËRUAR

FISNIKËRÚAR (i, e) mb. 1. fig. Që ka fituar vetimira morale, që është bërë fisnik. Djalë fisnik.
2. I ngriturshkallën e fisnikërisë; i bërë fisnik me titull. Aktivist i fisnikëruar.
3. spec.është përmirësuar nga ana cilësore. Kafshë e fisnikëruar.
4. fig.është lartësuar, që është bërë i pastër. Ndjenja të fisnikëruara.

LARTUAR

LARTÚAR (i, e) mb. I lartësuar.

LARTËSUES

LARTËSÚES,~E mb. lartëson dikë, që shërben për të lartësuar. Një udhëheqës lartësues është ai që inspiron.
Sin.: madhërues, fisnikërues, nxitës.

LAVDITHURJE

LAVDITHÚRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Shprehje e lartësuar e mirënjohjes dhe e admirimit ndaj diçkaje ose dikujt, thurje lavdie.

NALTËSUAR

NALTËSUAR (i, e) mb., krahin. I lartësuar. Oxhak i naltësuar.

PËRLARTËSUAR

PËRLARTËSÚAR (i, e) mb., përf., libr. I lartësuar; i fisnikëruar.

PËRPJETUAR

PËRPJETÚAR (i, e) mb. I lartësuar.

PËRPJETË

PËRPJÉT/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Faqe mali a kodrevjen duke u lartësuar; rrugë a pjesë rrugeshkon nga poshtë lart; vend i përpjetë; kund. e tatëpjetë. E përpjetë e vështirë (e thepisur). Ngjiti (mori) të përpjetën. Çdo e përpjetë e ka një të tatëpjetë. (fj. u.).
Ia hyj një të përpjete i futem një punevështirë, kam vullnet për të bërë një punë jo të lehtë; guxoj e marr mundimin për të filluar diçka. Moripërpjetën. 1. (diçka). Po zhvillohet, po forcohet, po rritet; kund. mori tatëpjetën. 2. (dikush). I duket vetja shumë i zgjuar a i zoti, fluturon ca; i është rritur mendja (dikujt); shet mend; e mban hundën lart. Të shtyn në të përpjetë (dikush) të ndihmon, të përkrah; jep dorën.
Sin.: përpjetë, përpjetëz, përjetësinë, ngjitje, tërmale, malore, tërmale, rripë, tërpasme, brinjë.

SHOVINIST

SHOVINÍST,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që ka sjellje a gjykim të paarsyeshëm të mbështetur në patriotizëm fanatik. E akuzuan si shovinist.

2. Ai që mban qëndrim superior e paragjykues ndaj një grupi të seksit të kundërt a të llojit të vet, duke lartësuar cilësi e vlera të pambështetura në arsye apo në argumente. Shovinist paragjykues.

SHOVINIST

SHOVINÍST,~E mb. 1. Që shfaq nacionalizëm të verbër e të tepruar, që tregon patriotizëm fanatik. Qëndrime shoviniste. Ideologji shoviniste.

2. Që mban qëndrim paragjykues ndaj një grupi të seksit të kundërt ose të llojit të vet, duke lartësuar cilësi e vlera të pambështetura në arsye apo në argumente. Ai kishte natyrë shoviniste.

SHOVINISTE

SHOVINÍST/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që ka sjellje a gjykim të paarsyeshëm të mbështetur në patriotizëm fanatik. E deklaruar si shoviniste.

2. Ajo që mban qëndrim paragjykues ndaj një grupi të seksit të kundërt a të llojit të vet, duke lartësuar cilësi e vlera të pambështetura në arsye apo argumente. Mbahej si shoviniste në qëndrime.

SHOVINIZËM

SHOVINÍZ/ËM,~MI m. sh. ~MA, ~MAT 1. Nacionalizëm i tepruar i shprehur me mohim të vlerave dhe të drejtave të popujve dhe të kombeve të tjera, formë fanatike e shprehjes së patriotizmit; ultranacionalizëm. Shovinizëm i hapur etnik.

2. Qëndrim superior e paragjykues ndaj një grupi të seksit të kundërt ose të llojit të vet, duke lartësuar cilësi e vlera të pambështetura në arsye apo në argumente. Shovinizëm mashkullor. Rreziqet që vijnë nga shovinizmat.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.