Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
►ANÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. Përkulem nga njëra anë, varem nga njëra anë; shkoj mënjanë, anësohem. Anohet barka (aeroplani). Anohet shtëpia. Anohem për të parë. Anohem nga barra. Anohem nga e majta (nga e djathta).
✱Sin.: përkulem, anësohem, prirem, lakohem, epem, thyhem, përthyhem, kërrusem, anosem.
►HARK/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Përkulem dhe bëhem si hark, lakohem në trajtën e harkut; përkulem. E harkoi trupin. U harkuan drurët. Janë harkuar shkallët. I harkova vetullat.
2. vetv., vet. v. III Dredhon, bën a merr kthesë si hark (për rrugën, drejtimin). Harkohet udha (lumi). Harkohet bregu. Harkohet ylberi.
3. pës. e HARKÓJ.
✱Sin.: përkulem, përulem, rrumbullakohet, dredhohet, lakohet, shtrembërohet, përthyhet,
LAKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur lakoj dikë a diçka apo lakohem. Lakimi i shufrave. Lakimet e trupit e shfaqnin të zhdërvjellët.
2. Kthesë a dredhë rruge. Udhë plot lakime. Lakimet e rrugës nuk mbaronin.
3. Anim, prirje, dhënie. Lakimi i tij ndaj njerëzve të pushtetshëm bëhej në baza të rregullta.
4. gjuh. Tërësia e ndryshimeve që pëson trajta e emrit, mbiemrit, përemrit, numërorit, nyjës dhe e çdo pjese të ligjëratës që përdoret si emër, kur i lakojmë sipas rasave, numrit e gjinisë; tërësia e trajtave që ka emri, mbiemri etj. kur lakohet; tërësia e emrave që marrin trajta të njëjta kur lakohen. Lakimi i parë (i dytë...). Nxënësit i ndanë emrat në lakime.
✱Sin.: harkim, përkulje, kthesë.
►LAK/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Kthehem a përthyhem si lak, përkulem. Lakohem përpara (thellë). U lakua dega. Lakohet shufra.
2. vet. v. III Bën leqe e dredha, shkon dredha-dredha. Lakohen brezaret kodrave. Lakohet lumi (rruga).
3. fig. Nuk i qëndroj fjalës, i bëj lak fjalës; i shmangem, i bëj bisht një pune; dredhoj. Nuk lakohet asnjëherë.
5. vetv. Merrem nëpër gojë nga dikush; përgojohem. Emrat e tyre u lakuan në të gjitha rasat, megjithëse ata kishin të drejtë.
6. gjuh. E ndryshon trajtën sipas rasave, numrit e gjinisë (për emrin, mbiemrin, përemrin, numërorin, nyjën e për çdo pjesë të ligjëratës që përdoret si emër). Emri dele lakohet si lule. Ndajfoljet (parafjalët) nuk lakohen.
7. pës. e LAKÓJI.
✱Sin.: përkulem, gjarpëron, dredh, mbrinjet, barkëson, dredhoj, mashtroj, shmangem, eptohet.
►PÚR/EM jovep., ~A (u), ~Ë 1. vetv. Mënjanohem, kthehem në një anë, lakohem, pirrem.
2. pës. e PUR.
►PËRKÚL/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III Merr trajtën e një harku, bëhet si hark, lakohet; epet (për diçka që është e drejtë). Përkulet shelgu (dega, thupra, shufra, teli). Përkulet trupi nga mosha (nga vitet).
2. vetv. Lakoj trupin, përthyej trupin. Përkulem përpara (prapa, anash). Përkulem thellë. U përkul dhe e ngriti nga toka.
3. vetv., vet. v. III Ulet poshtë, lëshohet në drejtim të tokës, varet. Iu përkul koka.
4. fig., vetv. Shpreh nderim të posaçëm për dikë a për diçka, e nderoj thellë. Përkulemi para varreve të të parëve tanë.
5. fig., vetv. Mposhtem e i nënshtrohem vullnetit të dikujt, nuk i qëndroj dot më dikujt a diçkaje e nis të bëj lëshime, gjunjëzohem, thyhem. Nuk u përkul para presioneve. Nuk u përkul dimri i egër. U përkul para lotëve (para lutjeve) të saj.
6. pës. e PËRKÚL. Nuk u përkulën nga kërcënimet.
✱Sin.: lakohem, harkohem, epem, epohem, kthehem, thyhem, përthyhem, ulem, kërrusem, gërmuqem, përdylkohem, anohem, mbrinjohem, mbrinjem, vaiset, varem, falem, përulem, mposhtem, jepem, lëshohem, shtrembërohem, gërlatem, kapitem, kukëzohem, kukohem, gjunjëzohem, shtrohem.
►SHMÁNG/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Largohem, dal a hiqem mënjanë, i liroj a i hap udhën dikujt. Shmanguni më andej!
2. Lëviz me shkathtësi për t'i ikur dikujt që përpiqet të më pengojë, bëj një lëvizje të shkathët për t'i shpëtuar diçkaje. Iu shmang tre mbrojtësve (ndërhyrjes së qendërmbrojtësit). sport. U shmangej goditjeve. Iu shmang bukur (me shkathtësi).
3. edhe fig. Qëndroj larg nga dikush a nga diçka që nuk më pëlqen a që mund të më dëmtojë, përpiqem të mos takohem a të mos kem të bëj me të, i ruhem; shpëtoj nga diçka duke dredhuar, i bëj bisht, i largohem; nxjerr arsye të ndryshme për të mos vepruar ashtu si duhet ose për të mos bërë atë që duhet a që më kërkohet. Iu shmang takimit. Iu shmangeshin rrugëve të rrahura (cekëtinave). I shmangem rrezikut. I shmangej punës (detyrës, përgjegjësisë, kontrollit). Iu shmang pyetjes (bisedës, diskutimit). Iu shmang luftimit.
4. Nuk i përmbahem diçkaje, largohem nga diçka e rëndësishme dhe e drejtë, dal nga vija. Nuk shmanget nga parimet.
5. pës. e SHMANG. Shumë sëmundje (të meta, gabime) mund të shmangen.
✱Sin.: largohem, resht, qasem, përvidhem, anashkaloj, përbishtem, bishtnoj, dredhoj, leqoj, lakohem, lakoj, hiqem, mënjanem, largohem, iki, mërgohem, rreshtem, ruhem, mungoj, purohem, shpëtoj, shkas.
►THÝHEM jovep., ~THÉVA (u), ~THÝER 1. vetv., vet., v. III Ndahet më dysh a në shumë copa, bëhet pjesë-pjesë a copa-copa, copëtohet (për diçka të ngurtë). U thye xhami. U thye shkopi (trari, shtylla). U thye copa-copa.
2. vetv. Përkulem, lakohem a harkohem. U theva nga pesha e thesit.
3. vetv., vet. v. III Merr trajtën e një vije të thyer (për diçka të drejtë), përkulet, bëhet më dysh, më tresh etj.; paloset. I janë thyer gjunjët. Thyhet si thupër. Janë thyer kapakët e librit (e fletores).
4. vetv., vet. v. III, fiz. Ndërron drejtimin, kthen (për dritën, rrezen etj.) kur kalon nga një mjedis fizik a nga një trup në një tjetër me përbërje ose me dendësi të ndryshme (nëpër një prizëm etj.), përthyhet. Thyhet drita. Thyhen rrezet e diellit.
5. vetv., vet. v. III Ndryshon drejtimin e bie thikë poshtë, shkon tatëpjetë poshtë (për shpate malesh etj.).
6. vetv., fig. S'e përballoj dot diçka, nuk e kapërcej dot, mposhtem para diçkaje; tërhiqem, dorëzohem, jepem. Nuk u thyen para vështirësive (para pengesave, para vuajtjeve, para torturave). Thyhet shpejt. As thyhet, as përkulet.
7. vetv., fig. Më priten forcat, më lënë fuqitë, dobësohem shumë, bie nga shëndeti, vritem shpirtërisht. U thye moralisht. S'thyhet lehtë.
8. vetv., vet. v. III. edhe fig. S'është më aq i madh ose aq i fortë sa më parë, zbutet pak, bie ca, pritet; kalon, e kapërcen kulmin e vet e fillon të bjerë. U thye vapa (të ftohtët). U thye vera. Iu thye vullneti. U thye mosha.
9. pës. e THÝEJ. U thyen pjatat (vezët). M'u thye dora (këmba, krahu). U thyen normat.
✱Sin.: copëtohet, përkulem, lakohem, harkohem, paloset, kthen, përthyhet, mposhtem, tërhiqem, dorëzohem, jepem, dobësohem, zbutet, pritet.
♦ U thye *buka (me dikë). Të thyhet në *dorë (dikush). Thyhem (këputem) më *dysh. Iu thye *fati (dikujt). Nuk thyhet (nuk lidhet) në *kuvend (dikush). U thyen në *kuvend. U thye *zemra (me dikë). M’u thye *zemra.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë