Fjalori

Rezultate në përkufizime për “lajkatues”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LAJKABËRËS

LAJKABË́RËS,~I m. sh. ~Ë, ~ËT keq. Ai që bën lajka; ai që është i njohur për lajka, lajkës. Lajkabërës i njohur. Fjalë lajkabërësish.
✱Sin.: lajkatar, lajkamadh, lajkatues, lajkaxhi, lajkës, lajkitës, lozonjar.

LAJKAMADH

LAJKAMÁDH,~E mb. 1. keq. Që bën shumë lajka, që lajkaton tepër. Njeri lajkamadh.
2. Që bën shumë ledha; lozonjar. Vajzë lajkamadhe.
✱Sin.: lajkatar, lajkabërës, lajkatues, lajkaxhi, lajkës, lajkitës, lozonjar.

LAJKAMADH

LAJKA/MÁDH,~I m. 1. keq. Ai që bën shumë lajka, ai që lajkaton tepër. Lajkamadhi e ndryshoi zërin.
2. Ai që bën shumë ledha; lozonjar. Iu përgjigj lajkamadhit.
✱Sin.: lajkatar, lajkabërës, lajkatues, lajkaxhi, lajkës, lajkitës, lozonjar.

LAJKATAR

LAJKATÁR,~E mb. 1. keq. Që bën lajka, që flet me lajka; që shpreh lajka; lajkatues. Njeri lajkatar. Fjalë lajkatare. Me zë lajkatar.
2. Që bën ledha, ledhatar. Vajzë lajkatare.
✱Sin.: lajkabërës, lajkatues, lajkamadh, lajkaxhi, lajkës, lajkitës, lozonjar.

LAJKATAR

LAJKATÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT keq. 1. Ai që i bën lajka dikujt për të nxjerrë ndonjë përfitim për vete, lajkatues. Fjalë lajkatari.
2. Ai që bën lajka për qëllime të caktuara, vardisës. Lajkatar i madh. Lajkatarët e oborrit mbretëror. Ky është lajkatar profesionist.
✱Sin.: lajkabërës, lajkatues, lajkamadh, lajkaxhi, lajkës, lajkitës, lozonjar.

LAJKATUES

LAJKATÚES,~E mb. 1. keq. Që i bën lajka dikujt, që e lajkaton; që shpreh lajka. Njeri lajkatues. Me fjalë lajkatuese.
2. Që të përkëdhel a të ledhaton, që të merr me të mirë. Nënë lajkatuese. Me zë lajkatues.
✱Sin.: lajkatar, lajkitës, përkëdhelës, servil, puthador.

LAJKAXHESHË

LAJKAXHÉSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised., keq. Lajkëse. Ia gjeti llafin lajkaxheshës.
✱Sin.: lajkatar, lajkatues, lajkitës, përkëdhelës, servil, puthador.

LAJKITËS

LAJKÍTËS,~E mb. Lajkës, lajkatar. Njeri lajkitës.
✱Sin.: lajkatues, lajkabërës, lajkamadh, lajkaxhi, përkëdhelës, servil, puthador, lozonjar.

LAJKITËS

LAJKÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT Lajkës, lajkatar. Lajkitësi nxjerr mjaltë nga goja.
✱Sin.: lajkatues, lajkabërës, lajkamadh, lajkaxhi, përkëdhelës, servil, puthador, lozonjar.

LAJKËS

LÁJKËS,~E mb. keq. Lajkatar. Njeri lajkës. Grua lajkëse.
✱Sin.: lajkatar, lajkatues, lajkitës, përkëdhelës, servil, puthador.

LAJKËS

LÁJKËS,~I m. sh. ~, ~IT keq. Lajkatar. Lajkësi të lan e të lyen. Lajkësi me gojë të lan e me dhëmbë të çan. (fj. u.).
✱Sin.: lajkatar, lajkatues, lajkitës, përkëdhelës, servil, puthador.

LAJMITËS

LAJMÍTËS,~E mb. Që bën lajmi, që lajkaton; që shpreh lajka, që përkëdhel dikë me interes. Ai është djalë lajmitës.
✱Sin.: lajkatues, lajkatar, lajkës, lajkabërës, lajkamadh, lajkaxhi, përkëdhelës, servil, puthador, lozonjar.

LAJMITËS

LAJMÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që bën lajmi, ai që lajkaton; ai që shpreh lajka, ai që përkëdhel dikë me interes. Fjalët e lajmitësit nuk i bënë përshtypje.
✱Sin.: lajkatues, lajkatar, lajkës, lajkabërës, lajkamadh, lajkaxhi, përkëdhelës, servil, puthador, lozonjar.

LYES

LÝES,~III m. sh. ~, ~IT 1. Bojaxhi.
2. Që bën lajka. Ai është lyes me të gjithë.
✱Sin.: bojaxhi, lajkës, lajkatues, lajkatar.

MIKLUES

MIKLÚES,~E mb. 1. Përkëdhelës, ledhatues. Dorë mikluese. Fjalë (shprehje) mikluese. Buzëqeshje mikluese. Vështrim miklues. Përshëndetje mikluese.
2. Që të josh e të merr mendjen me fjalë të ëmbla e me lajka; prej lajkatari, lajkatues. Njeri miklues. Lavdërim miklues.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.
✱Sin.: përkëdhelës, joshës, lajkatues, lajkatar.

PËRKËDHELËS

PËRKËDHÉLËS,~E mb. 1. Që përkëdhel, që bën përkëdheljen, që ledhaton, ledhatues. Dora përkëdhelëse e nënës.
2. fig. Që shpreh dashuri a dashamirësi; që shpreh ëmbëlsi e butësi; i këndshëm, i pëlqyeshëm; ledhatues. Shikim (vështrim) përkëdhelës. Sy përkëdhelës. Fjalë të ngrohta e përkëdhelëse.
3. fig. Tepër i butë e zemërgjerë. Kritikë përkëdhelëse.
4. gjuh. Që ka një ngjyrim zbutës e mirëdashës; që me trajtën e vet shpreh përkëdhelje a zbunim. Me ngjyrim përkëdhelës e zvogëlues. Emër përkëdhelës. Fjalë përkëdhelëse. Prapashtesë përkëdhelëse.
✱Sin.: ledhatues, ledhatar, dhelatar, miklues, lajkatues, argëtues, dashamirës, i ëmbël, i butë, i këndshëm, i pëlqyeshëm, zbutës, i ngrohtë, zemërgjerë.

SERVIL

SERVÍL,~E mb., keq. Që u përulet orë e çast e u bën lajka më të fuqishmëve për t'u hyrë në qejf e për të pasur përfitime vetjake, që është tipar i një njeriu të tillë. Njeri servil. Do të mbante si gjithmonë qëndrim servil. Oborrtari servil. Kjo sjellje e bënte servil.
✱Sin.: puthador, lajkatar, lajkatues, lajkës, lajkamadh, sahanlëpirës.

SERVIL

SERVÍL,~I m. sh. ~Ë, ~ËT keq. Ai që u përulet orë e çast e u bën lajka më të fuqishmëve për t'u hyrë në qejf e për të pasur përfitime vetjake. Kanë përdorur servilët e sistemit. Shfaqte qartë një buzëqeshje servili. Ka lënë përshtypjen e një servili.
✱Sin.: puthador, lajkatar, lajkatues, lajkës, lajkamadh, sahanlëpirës.

SERVILOSUR

SERVILÓSUR (i, e) mb. Që serviloset; servil. Qëndrim i servilosur ndaj të huajve. Mbajti një fjalim të servilosur.
✱Sin.: puthador, lajkatar, lajkatues, lajkës, lajkamadh, sahanlëpirës.

SMILATËS

SMILÁTËS,~E mb. Përkëdhelës; ledhatar. Dëgjoi shumë fjalë smilatëse atë natë. Ishin mësuar tashmë me natyrën e tij smilatëse.
✱Sin.: lajkatues, miklues.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë