Fjalori

Rezultate në përkufizime për “laike”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LAICIZOHET

►LAICIZ/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vetv., vet. v. III Bëhet laike, ndahet nga ndikimi fetar, shekullarizohet. U laicizua shteti.

LAIK

LAÍK,~E mb. Që nuk është fetar, që nuk ka përmbajtje fetare; që nuk merret me fenë; që nuk i përket fesë dhe klerit; kund. fetar. Njeri laik. Shkollë laike. Letërsi laike. Me prirje laike.
✱Sin.: shekullar, jofetar.

LAJK

LAJK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Prift që e ka lënë priftërimin dhe është kthyer në jetën laike. Për të ndjekur pasionet e tij personale, ai zgjodhi të bëhej lajk dhe të largonte detyrimet fetare.
2. Kujdestar dhe hyzmeqar kishe, që kryen punët dhe nevojat e kishës, por nuk është i shuguruar si meshtar. Si lajk, ai kujdeset për mirëmbajtjen e kishës dhe ndihmon priftin në shërbesat fetare.

PROFANE

PROFÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që s’ka njohuritë e nevojshme në një fushë, ajo që s’e njeh atë fushë.
2. Laike.

SHEKULLAR

SHEKULLÁR,~E mb., libr. 1. Që i përket jetës laike, i botës jofetare; kund. kishtar. Pushtet shekullar. Autoritet shekullar. Botime shekullare.
2. si mb. Që i përket klerit, por nuk bën pjesë në ndonjë urdhër fetar. Meshtar shekullar. Kishte prirje shekullare. Parapëlqeu shërbimin meshtar dhe jo atë shekullar. Dijetar shekullar.
✱Sin.: laik, jofetar, profan.

SHEKULLARIZUAR

SHEKULLARIZÚAR (i, e) mb. 1. Që është liruar nga zotimet fetare duke u bërë laik, që nuk është nën ndikimin kishtar; kund. kishtar. Prift i shekullarizuar. Popull i shekullarizuar. Vlera të shekullarizuara.
2. Që ka kaluar nga pronë kishtare (zakonisht për institucione) në laike; i shtetëzuar. Institucion i shekullarizuar. Shkollë e shekullarizuar.
✱Sin.: laik, jofetar, profan, i shtetëzuar.

SHEKULLI

SHEKULL/Í,~A f. sh. ~TË 1. vet. nj. Gjithë njerëzit e botës, mbarë njerëzimi. Gjithë shekullia e mori vesh. U çudit shekullia. U bë gazi i shekullisë.
2. libr., vet. nj. Bota laike, jo shekullare. I përkiste shekullisë.
3. Botë, ana materiale e kësaj bote. Të mirat e shekullisë.

SHKOLLË

SHKÓLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Institucion arsimor i cili, nëpërmjet veprimtarive didaktike të organizuara, mëson dhe edukon të rinjtë; një institucion i tillë i specializuar. Shkollë fillore (nëntëvjeçare, e mesme, e lartë). Shkollë profesionale. Shkollë e gjuhëve të huaja. Shkolla e drejtorëve. Shkollë normale. (vjet.) Shkollë qytetëse. (vjet.) Shkollë unike. (vjet.) Shkollë ushtrimore. (vjet.) Shkollë pa shkëputje nga puna (me shkëputje). Shkollë fetare (laike). Shkollë e katekizmit (fet.) orë e mësimit të fesë.
2. Vendi, ndërtesa ku zhvillohen veprimtaritë mësimore. Oborri i shkollës. Këndi sportiv i shkollës. Bankat e shkollës. Shkollë dykatëshe. Laboratorët e shkollës. Brenda dhe jashtë shkollës. Automjeti i shkollës. Shkollë moderne.
3. përmb., bised. Tërësia e nxënësve, mësuesve dhe e punonjësve që marrin pjesë në veprimtaritë e këtij institucioni. Stafi i shkollës. Drejtori i shkollës. Shok shkolle. Olimpiada mes shkollave. Në bazë shkolle. Ndjek (mbaroi) shkollën. E la shkollën. Shkoj në ekskursion me shkollën.
4. Sistemi arsimor i një vendi; tërësia e institucioneve arsimore. Shkolla shqiptare. Shkolla kombëtare. Riorganizimi i shkollës. Reforma në shkollë. Lidhja e shkollës me praktikën. Kurrikula e shkollës.
5. fig. Burim njohurish, veprimtari gjatë së cilës njeriu fiton përvojë të pasur dhe edukohet. Shkolla e jetës. Shkollë edukimi.
6. Aftësimi gjatë procesit mësimor; zotërimi i shkrim-leximit fillestar. Njeri me (pa) shkollë. Ka (bërë) shkollë të madhe. Nuk ka shkollë. E ka shkollën e blerë. I dha shkollë djalit. - Sa shkollë ka? sa vite ke mësuar, deri në cilin cikël ke arritur.
7. Drejtim i caktuar në shkencë, në art, në letërsi etj., që i përmbahet një grupi parimesh a metodash; rrymë; tërësia e parimeve krijuese dhe e metodave të një drejtimi të tillë. Shkollë letrare shkodrane. Shkollë filozofike. Shkolla romantike (klasike, realiste). Shkolla albanologjike. Shkolla e fjalëve dhe e sendeve. (gjuh.)
8. përmb. Tërësia e atyre që ndjekin një drejtim të tillë. Shkolla e piktorëve mesjetarë shqiptarë (e Onufrit). Shkolla e shkrimtarëve të viteve ’30.
9. usht. Stërvitje, mësim. Shkollë shënjimi.
10. fig. Mënyrë e të menduarit a të vepruarit. I përket shkollës së vjetër.
✱Sin.: mësonjëtore, arsim, mësim, gramë, shkresë.
♦ Në *bankat e shkollës. Ka bërë shkollën e shejtanit (dikush) keq. i ka mësuar të gjitha djallëzitë e ligësitë; është bërë dinak i madh, nuk ia hedh dot për asgjë; dredhon në çdo rrethanë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë