Fjalori

Rezultate në përkufizime për “labërguar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARTIKULACION

ARTIKULACIÓN,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Shprehje, formësim me fjalë; përshkrim verbal (shprehje e ndjenjave, shprehje e përkatësisë ideologjike, e përkatësisë fetare etj.); artikulim. Artikulacioni i ndjenjave (i qëndrimeve, i bindjeve, i dëshirave, i kërkesave etj.). Artikulacion i mendimeve ose i ideve. Artikulacion i qartë (i paqartë). Artikulacion i mirë (i keq, i dobët).
2. Lidhje ose bashkim i pjesëvendryshme (i elementeve, i njësive, i pjesëtarëve etj.) në një tërësi ose mënyra si janë lidhur ato pjesë; formësim, të formësuarit. Artikulacioni i hapësirësplanifikuar.
3. gjuh. Nyjëtim, prodhimi i tingujve përmes organeve të të folurit siç janë gjuha, buzët, dhëmbët dhe tejzat e zërit, për të formuar tingujndryshëmpërbëjnë fjalët. Artikulacion i labërguar. Artikulacion sintagmatik. Artikulacion i frazës.
4. muz. Mënyra e lidhjes ose e ndarjesnotave (të akordeve) gjatë ekzekutimit të një kompozimi dhe shenjat përkatëse grafike: harku për ekzekutimin e toneve të lidhura, viza ose pika për ekzekutimin e toneve të ndara. Artikulacione të akordeve.
5. anat. Nyjëzim, nyjë, kyç ose mënyrë se si janëlidhur dy eshtra ose dy kërcenjerëzve ose të kafshëve në një nyjë; vendi ku lidhen dy kocka njëra me tjetrën. Artikulacionet e kyçeve. Artikulacionet e gjunjëve (të duarve etj.). Formësim i artikulacioneve. Operacione të artikulacioneve. Sëmundjet e artikulacioneve. dhembin artikulacionet.
6. anat. Nyjë3. Artikulacion nervor. Artikulacione limfatike.
7. Kryqëzim rrugësh a vijash ajrore (hekurudhore, detare etj.); nyjë5. Artikulacion rrugor, ujor etj.
8. tek. Nyjë6. Artikulacionet e rrymës elektrike.
9. arkit. Mënyrë e lidhjespjesëve të një strukture ose montimi i tyre përmes nyjave. Artikulacionet e strukturave ndërtimore. Artikulacionet e urave. Artikulacionet e makinerivelëvizshme dhe fikse.
Sin.: nyjëtim, formësim, nyjëzim, artikulim, nyjë, kyç.

LABËR
LABËRGOHEM

LABËRGÓ/HEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv., vet. v. III Bëhem më i çlirët, lirohem, zgjerohem a hapem (për diçkalidhur a të shtrënguar). Janë labërguar çorapet (rrobat). Është labërguar trikoja.
2. vetv., vet. v. III Dobësohem e më varen mishrat e trupit, humbas fortësinë (nga ndonjë sëmundje, nga dobësia etj.). I janë labërguar faqet (llërët).
Sin.: lirohet, çlirohet, rritet, zmadhohet, zgjerohet, shtrihet, hapet, dobësohet, zbutet.

LABËRGUAR

LABËRGÚAR (i, e) mb. 1. Që është labërguar, që është dobësuar, zbutur ose lëshuar. Me llërë të labërguara.
2. gjuh.shqiptohet pa i tendosur fort organet e nyjëtimit, me nyjëtimlirshëm e të hapur; kund. i nderë. Zanore e labërguar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.