Fjalori

Rezultate në përkufizime për “lëvoruar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LËVORUAR

LËVORÚAR (i, e) mb. 1. Që i është hequr lëkura, që i është qëruar lëvorja; i zhveshur. Dru i lëvoruar. Misër i lëvoruar. Patate të lëvoruara.
2. fig. është i lodhur shumëpunë; i munduar shumë, i rraskapitur.
Sin.: i lëvorëzuar, i qëruar, i zhvoshkur, i zhveshur, i lodhur, i munduar, i rraskapitur.

LËVORËZUAR

LËVORËZÚAR (i, e) mb. I lëvoruar.

PALËVORUAR
ZHVOSHKUR

ZHVOSHKUR (i, e) mb. 1. Që i është hequr lëvorja (për një dru); që është zhveshur (për një kalli misri); i qëruar. Lastarëzhvoshkur. Misër i zhvoshkur.
2. Që i është rrjepur lëkura petë-petë, që i ka rënë lëkura vende-vende (për njeriun a për trupin e tij ose për kafshët). Me trupzhvoshkur. Me qafëzhvoshkur nga parmenda.
3. Që i ka rënë shtresa me të cilën ishte mbuluar, që i është hequr ajo që e vishte etj.; që ka rënë vende-vende, që është rrjepur. Kornizë e zhvoshkur. Mure të zhvoshkura. Suva e zhvoshkur.
Sin.: i zhveshur, i qëruar, i lëvoruar, i zhaparitur, i rrjepur, i gërvishtur, i shkëlfitur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.