Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
GRÍMC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Copë shumë e vogël e ushqimeve (e bukës, e djathit etj.), që mbetet zakonisht kur hamë; thërrime, dromcë. Grimca buke (djathi). Bën grimca.
2. zakon. sh. Pjesë shumë të vogla të një sendi; thërrime, thërrmija. Grimca pluhuri (metali, guri, akulli).
3. spec. Molekulë; atom ose një pjesë përbërëse e tij; thërrmijë. Grimca elektrike. Grimca alfa (beta). Grimca elementare. Grimcë e ngarkuar. Grimcë e pangarkuar.
4. gjuh., vjet. Pjesëz. Grimcë pyetëse.
5. si ndajf. (së bashku me numërorin një) Pak. Ha një grimcë.
✱Sin.: grimë, thërrime, dromcë, droçkë, drudhe, drudhëz, lëmesë, thërrmijëz, zhibël, pjesëz, pizël, thërrmokull, thërrmoqe, kokrrizë, thërrmijë.
LËMÁZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Cipë shumë e hollë dhe e tejdukshme ndërmjet lëvoreve të disa bimëve e perimeve; cipë e hollë e diçkaje, lëmesë. Lëmazë qepe. Lëmazë veze. Lëmaza e lëkurës së drurëve.
2. Shtresë e hollë e diçkaje. Lëmazë e bardhë. Lëmazë hiri (mielli). Zuri lëmazë. E ka mbuluar lëmaza.
✱Sin.: cipë, vemesë, lëmesë, mesë.
LËMÉS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend i lagët, me baltë ose me borë, ku të rrëshqasin këmbët; rrëshqitë, shkazmë. Lëmesë dëbore. U rrëzua në lëmesë.
2. Cipë shumë e hollë dhe e tejdukshme ndërmjet lëvoreve të disa bimëve e perimeve; cipë e hollë e diçkaje; guaskë. Lëmesë qepe. Lëmesë shege. Lëmesa e vezës. Lëmesë arrash (bajamesh, lajthish). Lëmesë qumështi cipa e hollë e ajkës. Lëmesa e finjës cipa e hollë mbi sipërfaqen e ujit të finjës. Ka lindur me lëmesë ka lindur i mbështjellë me cipën e anit (për foshnjat).
✱Sin.: rrëshqitë, shkazmë, shkarëzimë, cipë, mesë, guaskë.
MÉS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Cipa e hollë që mbështjell të bardhën e vezës; cipa e hollë që mbështjell fletët e qepës, thelpinjtë e hudhrave, të arrave etj.; lëmazë. E hollë si mesë qepe. I qëroj mesën.
2. Ajka e qumështit.
3. Riza e dhjamtë që mbështjell plëndësin e zorrët e berrit, të kecit etj.; cipa që mbështjell një organ. Mesa e barkut. Mesa e truve.
4. Lëkurë e hollë. Mesa e pulës së pjekur.
✱Sin.: cipë, membranë, vëmesë, lëkurës, lëmazë, lëmesë, rizë, angërr, ajkë.
SHKARËZÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Tatëpjetë ku rrëshqet dheu, shkazmë, rrëshqitë. U ngjitën nëpër një shkarëzimë. E kaluan shkarëzimën me vështirësi.
2. Vend i pjerrët e i lëmuar ku rrëshqasin fëmijët duke u lëshuar nga lart; rrokullimë. Fëmijët po luanin te shkarëzima.
✱Sin.: shkazmë, shkarje, shqitë, rrëmore, rrëshqitë, rrëzimë, rrëpirë, lëmesë, zharginë, brerimë, dërrmë, shembëtirë, përlinë, buzërripë, kolrrokullimë.
VEMÉS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. (lat. Membrana) Cipa e hollë që mbështjell qepën, vezën etj.; cipa e hollë që mbështjell një organ të trupit a të bimës; membranë; lëmazë. Vemesa e qepës (e vezës). Vemesa e qelizës. Vemesa e veshit. Vemesa e lëkurës së drurëve. Vemesë bërthamore. Vemesë bimore. Vemesë e farës. Vemesë e pllenimit.
2. Cipa e hollë që zë qumështi përsipër pasi valohet; ajkë, mazë. Vemesa e qumështit.
✱Sin.: lëmesë, mesë.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë