Fjalori

Rezultate në përkufizime për “lëkore”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BRESË

BRÉS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bot. (lat. Cichorium endivia) Radhiqe.
2. Pyll i prerë një vit më parë, ku kanë dalë filiza të njomë. I lëshonin dhitë në bresë.
3. Rrënjë e hollë, rrënjëz. Bresat i hanin lepujt.
4. Bërsi, bërthokël.
✱Sin.: radhiqe, këmbëdele, lëkore, leqikë, rëkore, rëkua, resë.

LËKORE

LËKÓR/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET 1. Cipa e hollë dhe e bardhë nën lëkurën e disa drurëve, lëkura e dytë, lëkostër. Lëkore plepi (shelgu).
2. Cipa e hollë që zë diçka, shtresa e hollë që formohet nga diçka; kore. Ka zënë plaga lëkore. Djathi ka vënë lëkore myku.
✱Sin: cipë, lëvore, lëkostër.

LËKORE

LËKÓR/E,~JAII f. sh. ~E, ~ET bot. (lat. Cichorium endivia) Bimë barishtore që përdoret për sallatë; radhiqe, dredhanik. Lëkore e egër.

LËVORE

LËVÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Cipa që mbulon kokrrat e disa pemëve a të disa perimeve ose farat e disa bimëve; lëkurë. Lëvore e hollë (e trashë). Lëvore molle (dardhe, fiku, limoni). Lëvore pjepri. Lëvorja e patates (e fasules). Lëvore qepe. Lëvorja e farave. Reçel me lëvore portokalli. I heq (i qëroj) lëvoren. E hëngri me gjithë lëvore.
2. Llapusha e kallirit të misrit. U hoqi (u qëroi) lëvoret kallinjve.
3. Cipë e fortë që mbështjell diçka; lëvozhgë. Lëvorja e vezës. Lëvorja e arrës.
4. Lëkura e drurëve a e degëve të tyre ose e kërcellit të bimëve. Lëvorja e drurëve. Lëvore pishe (lofate). Lëvorja e degëve (e kërcellit).
5. Pare peshku, luspë. Lëvoret e peshkut. I qëroi lëvoret.
6. vjet. Shtresa e sipërme e rruzullit të Tokës, kore. Lëvorja e Tokës.
✱Sin.: cipë, lëkurë, lëkore, lëkostër, lëkurçe, lëfostër, lëkojë, shkëlbozë, shtrak, lëvozhgë, lëpushë, lëpushkë, mbështjellë, guaskë, guall, zhguall luspë, kore
♦ Të ha *bostanin e të gjuan me lëvore (dikush). Sa një lëvore qepe shih sa një majë gjilpëre.

RADHIQE

RADHÍQ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bot. 1. (lat. Chicorium intybus). Bimë barishtore njëvjeçare e livadheve me gjethe të gjata e të dhëmbëzuara, me kërcell të kuq e të bardhë, që përdoret e zier për sallatë; bresë, resë, kore, rëkore, parkalidhe, çikore e egër. Sallatë me radhiqe. Mbledh radhiqe.
2. (lat. Taraxacum officinale). Bimë barishtore shumëvjeçare pa kërcell, me rrënjë të trasha mishtore, me lule të mëdha me ngjyrë të verdhë, me gjethe të gjata me majë të mprehtë që përdoren për sallatë, ndërsa rrënjët për qëllime mjekësore; luleshurdha mjekësore, luleradhiqe, lule qumështore, bar tambli etj.
✱Sin.: bresë, resë, kore, rëkore, parkalidhe, lëkore, leqikë.

ÇIKORE

ÇIKÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bot. (lat. Cichorium endivia) Bresa e butë; leqikë. Zjeva çikore. Vlerat e çikores. Sallatë me çikore dhe barishte të tjera. Çikore rrënjore bimë barishtore dyvjeçare e cila vitin e parë formon rrënjën frutore dhe gjethet, ndërsa vitin e dytë lulet dhe frytin.
✱Sin.: leqikë, lëkore, radhiqe, endivia.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë