Fjalori

Rezultate në përkufizime për “lëbarke”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CËRRLË

CË́RRL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Purthë, lëbarke.

PËRPURTHË
SPIRË

SPÍR/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT mjek., veter. 1. Heqje barku, diarre. E ka zënë spira. E lau spira.
2. keq. Supë fare e hollë e pa shije, gjellë e keqe tërë lëng, fare pa yndyrë; spirilëng. As që futejgojë ajo spirë.
Sin.: bark, lëbarke, spirëgjake, lëtyrë, lëngëtyrë.

SPIRËGJAKE

SPIRËGJÁK/E,~JA f., mjek., veter. Bark i keq, spirë, lëbarke, dizenteri. Ishte i sëmurë me spirëgjake. Pacientëve u kishte rënë spirëgjakja dhe ishingjendjerëndë.

ZHAVELLË

ZHAVÉLL/Ë,~AII f., mjek. Sëmundje e rëndë ngjitëse, që shfaqet me temperaturë e me të hequrbarkut; lëbarke, barku i keq, dizenteria. I ka rënë (e ka zënë) zhavella.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.