Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BULURÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zhurmë a krismë e fortë dhe e menjëhershme; buçitje, uturimë; zhurmë nga shumë zëra njëherësh. Bulurima trembëse (të frikshme). Bulurima e lumit (e valëve). Bulurima e makinës. Era fryn me bulurimë.
2. Zëri i ujkut, i qenit etj. kur ulërin, ulëritje, angullimë; pëllitje, ulërimë (për disa kafshë si kau etj.). Bulurima e ujkut. Bulurima e qeve. Bulurimë e çjerrë.
✱Sin.: ushtimë, uturimë, bubullimë, rrapëllimë, rraptimë, gumëzhimë, vrungullimë, vrumbullimë, kumbim, buçitje, gjëmim, gjekëtimë, kërcitje, buitje, bujë, shungullimë, angullimë, hungërimë, pallje, pallmë, pëllitje, ulërimë, ulëritje.
BUÇÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zhurmë a krismë e fortë që shpërthen menjëherë dhe me jehonë; zë i lartë dhe i fuqishëm; thirrje prej shumë zërash; ushtimë, uturimë. Buçimë shurdhuese. Buçima e topave (e minave). Buçima e daulles (e tambureve). Buçima e detit (e lumit, e përroit). Buçima e malit (e pyllit). Buçima e këngës. Buçima e turmës. Buçimë trembëse (e tmerrshme, gjëmëmadhe). Buçimë e mbytur (e lehtë). Shpërtheu si buçimë. Këndohet me buçimë.
2. fig. Jehona e fuqishme e një ngjarjeje me rëndësi. Buçima e luftës. Buçimë gëzimi.
3. Zhurmë e mbytur që ndiejmë në veshë. Buçima e gurit të mullirit.
✱Sin.: ushtimë, oshtimë, uturimë, bubullimë, bulurimë, rrapëllimë, rraptimë, gumëzhimë, vrungullimë, shpërthim, gjëmim, gjëmë, kërcitje, shungullimë, jehonë, kumbim, bujë, buçitje, zhurmë, gumëzhim.
BUÇÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Buçimë. Buçitje trumbetash. Buçitja e veshëve. I dëgjojmë buçitjet. Ndiente një buçitje në tru.
2. Zhurma e ujërave kur dalin nga shtrati i lumit etj. Buçitja e valëve (e dallgëve). Buçitja e Kirit. Buçitje e fortë.
3. Shpërthim, dalje me vrull. Buçitja e gjakut.
4. Krisma a zhurma që dëgjohet kur plas diçka; plasje, pëlcitje, shkrepje. Buçitja e minave (e topave).
5. fig., keq. Zhurmë e madhe për diçka; tamtame, bujë. Buçitja e daulleve të fitores. Buçitje mediatike. Buçitja e fjalimeve elektorale.
✱Sin.: shpërthim, kumbim, gjëmim, gumëzhitje, zhurmim, shungullimë, plasje, buçitje, krismë, kërcitje, dalje, buitje, blirim, teptisje, ushtimë, uturimë, bubullimë, bulurimë, gumëzhimë, vrungullimë, gjëmim, rrapëllimë.
CINGËRÍM/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Zë i hollë, i zgjatur dhe si i çjerrë; ulërima e një kafshe, Cingërima e qenit. Cingërima e gjinkallave.
2. Zhurmë e lehtë, e hollë që bëjnë sendet kur përplasen pak, tringëllimë.
3. Tingull ose kumbim i hollë e i zgjatur, që na ushton në veshë, kumbim që ndiejmë në veshë.
✱Sin.: kuitje, pingërimë, tingëllimë.
JEHÓN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Ajo që dëgjohet kur zëri zhurma është përplasur diku (në mur, në faqe mali etj.) dhe është kthyer prapa; zë ose zhurmë që vjen nga larg; kumbim, ushtimë. Jehona e zërit (e thirrjeve, e këngës, e krismës). Vjen një jehonë nga mali (nga lugina).
2. Përshtypja që bën diçka a ndikimi që ushtron kur përhapet, përkrahja që gjen dhe mbresa që lë; mënyra si e pret dikush një gjë dhe si i përgjigjet asaj. Jehona ndërkombëtare. Pati (bëri) jehonë (të gjerë, të madhe). Gjeti jehonë.
✱Sin.: ushtimë, oshëtimë, shungullimë.
♦ I bëj jehonë (diçkaje) flas mirë për diçka dhe e përhap; e përkrah dhe e mbështet diçka.
KUMBÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Të kumbuarit.
2. Tingëllimë, kumbimë. Kumbim krismash automatiku. Kumbime topash.
MBÝTUR (i, e) mb. 1. Që është mbytur në një lëng a gaz dhe ka vdekur. Kafshë (dhi, dele) e mbytur. Gjetën një njeri të mbytur.
2. Që është fundosur në ujë (për një mjet lundrimi etj.). Deri tek anija e mbytur. Nxorën një varkë të mbytur.
3. Që është ngopur me një lëng për t’u zbutur; që ka shumë sherbet. Bakllava e mbytur.
4. Që mezi dëgjohet, i dobët, i mekur; që duket sikur vjen nga larg ose nga një vend i mbyllur a i thellë. Zë (rënkim, gjëmim, kumbim) i mbytur. Zhurmë (krismë, klithmë) e mbytur. Kollë e mbytur. Dëgjoheshin thirrje (britma, hungërima) të mbytura.
5. Që mezi duket ose mezi digjet, i dobët, i mekur. Zjarr i mbytur. Flakë e mbytur.
6. Që është shumë i ngarkuar a i rënduar nga një gjendje emocionale, që e ka mbytur një emocion i fortë. Ishte e mbytur në ankth. U mbështet pas parmakut i mbytur në trishtim. E gjeti të bijën të mbytur në lot.
✱Sin.: i asfiksuar, i vdekur, i varur, i fundosur, i përmbytur, i ngopur, i dobët, i mekët, i mekur, i humbur, i thellë, i ulët, i shurdhër, i shurdhët.
♦ I mbytur se i mbytur keq se keq, s’ka ku të shkojë më keq; fikë se fikë. I mbytur nëpër shkumë në një gjendje shumë të vështirë, aq ngushtë sa më s’bëhet; në ditë të hallit (të pikës); në pikë të hallit; me shpirt ndër dhëmbë (në gojë).
MELODÍSH/ËM (i), ~ME (e) mb. I ëmbël, melodik. Zë (kumbim) i melodishëm. Tinguj të melodishëm.
SHAKULLUES,~E mb. 1. Që të lë shtrirë përtokë si shakull, plandosës. Gjuajtje shakulluese. Gjëmë shakulluese.
2. Që është i papritur, befasues. Kumbim shakullues. Flatrim shakullues. Zhurmë shakulluese.
✱Sin.: rrokullisës, përmbysës, plandosës, përplasës, i papritur, befasues.
TINGULLZÍM,~I m., gjuh. Kumbim. Tingullzim i fjalëve.
TINGULLËMBËL mb. Që ka tingull të ëmbël, melodik; i melodishëm. Kumbim tingullëmbël.
TINGËLLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Mënyrë se si një tingull a një zhurmë perceptohet nga dëgjuesi. Lahuta ka tingëllim të bukur.
2. Tingull që përhapet kur goditet një send metalik a kur i biem një vegle muzikore. U dëgjua një tingëllim kove. U dëgjuan tingëllime pianoje.
3. gjuh. Veshje tingullore e fjalës, kumbim i fjalës.
✱Sin.: tingull, tingëllimë, kumbim.
TINGËLLUAR,~IT (të) as. Tingëllim, kumbim. Të tingëlluarit e veshit. Të tingëlluarit e një fjale.
TINGËLLUESHMËRÍ,~A f. Të qenët i tingëllueshëm, tingëllues; kumbim. Tingëllueshmëria e fjalëve.
USHTÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zhurmë e mbytur dhe e fuqishme, që vjen prej së largu; gjëmim, uturimë: ushtima e erës (e topave); ushtima e maleve
2. fig. Jehonë, bujë. Ushtima e veprës së Skënderbeut.
✱Sin.: gjëmim, uturimë, gjëmë, oshtimë, rropamë, gjekëtimë, kumbim, rikumbim, buçimë, buçitje, kërcëllimë, kërcitje, kërcëllitje, pëlcitje, thirrje, jehonë, bujë.
VIZGËLLÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Tingëllimë. Vizgëllima e ziles. Vizgëllima e zërit. Lëshoi një vizgëllimë kumbuese.
✱Sin.: tingëllimë, trokëllimë, kumbim.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë