Fjalori

Rezultate në përkufizime për “kuku”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AJME

ÁJME pasth. Tregon befasi, çudi, shqetësim, trazim, brengosje; kuku! - Ajme për mua, ç’më paska gjetur! - Ajme për ne, si u katandisëm!

HEJ

HÉJ pasth. 1. Përdoret si thirrje për të shprehur kënaqësi, habi, hidhërim, keqardhje a ndonjë ndjenjë tjetër. Hej, hej, o sa bukuri! Hej, ç'ditë e bukur! Hej, ç'të kënduar! Hej, more hej! Hej, sa punë paska këtu! Hej, kuku! Hej, medet! Hej, ç'bela! Hej, sa ngushtë! Hej, dreq!
2. Përdoret kur i drejtohemi dikujt për ta thirrur, për t'i tërhequr vëmendje, për ta nxitur etj., etj. Hej, ku shkon? Hej, ti atje! Hej, me ty flas! Hej, mos u vononi!

KUKU

KUKU 1. onomat. Përdoret për të imituar zërin vajtuesqyqes.
2. si pasth. Përdoret për të shprehur një ndjenjëfortë vajtimi, dhembjeje, habie etj. Kuku, korba ajo! Kuku, ç'më gjeti!
Kur të bëjë *thiu «kuku».

THI

THI,~U m. sh. ~, ~TË 1. Derr. Thi i egër (i butë). Mish thiu.
2. fig. Njeri i fortë, i qëndrueshëm e i paepur, njeri që s'pyet për asgjë.
Kur të bëjë thiukuku! kurrë, asnjëherë; kur të hipë derrifik; kur të pjellë mushka; kur t’i bëhet mjekra qoses shaka. *Çorbë thish (derrash, derri) përb. I ka hipur thiutvrap (dikush) i ka hyrë një punepasigurt a të rrezikshme pa u menduar mirë; ka hipurbarkë pa vela. Ia qet *thinjat edhe thiut (dikush).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.