Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
HÉQËS,~IIV m. sh. ~, ~IT 1. Thikë e përkulur e me dy doreza, që përdoret për të gdhendur bishta sëpatash, kazmash etj. E gdhend me heqës.
2. usht. Kunj i vogël metalik, që e mban të larguar gjilpërën e shkrepjes nga kapsolla; këmbëza e pushkës që e tërheqim me gisht. Heqësi i pushkës. Heqësi i granatës. Heqësi i shkrepjes. Unaza e heqësit.
3. Rrjetë që përdoret për të zënë peshq duke e tërhequr në ujë. Hedh heqësin. Gjuaj me heqës.
4. krahin. Shatë.
✱Sin.: kularth, shpor, krapje, samar, këmbëz.
HÉQËS,~II m. sh. ~, ~IT anat. Eshtër e hollë, e gjatë dhe e lakuar, që bashkon kockën e gjoksit me supin; kocka e gjoksit të shpendëve, shpori. Heqësi i pulës. Ka thyer heqësin.
2. Kunji që bashkon shtizën e parmendës me zgjedhën; shtiza e qerres. Heqësi i parmendës. Heqësi i qerres.
3. bised. Ai që qëllon mirë me pushkë, qitës i mirë. Heqës i zoti.
4. bised. Kandar me bisht. E peshoj me heqës. E vë në heqës. I vajti thika në heqës arriti në një gjendje shumë të vështirë sa s'durohet më; i vajti thika në kockë.
✱Sin.: kularth, shpor, krapje, samar, këmbëz, qitës, kandar, ziq.
KRÁPJ/E,~AI f. sh. ~E, ~ET bot. 1. Lloj qershie që bën kokrra të zeza, të cilat çahen kur piqen dhe kërcasin pak kur përtypen me dhëmbë.
2. Lloj rrushi që bën kokrra të bardha, të cilat kërcasin pak në gojë kur përtypen me dhëmbë.
3. si mb. Që bën kokrra të llojit të kësaj qershie ose të këtij rrushi. Qershi krapje. Rrush krapje.
POROSÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Kërkesë që i bëjmë dikujt për të blerë diçka, për t’i kryer një punë etj. Merr (pranon) porosi. Bëri një porosi porositi diçka. Qep me porosi.
2. Vetë sendi që blihet, puna që kryhet etj. sipas kërkesës për të bërë diçka. Punime me porosi. I erdhi porosia me postë elektronike.
3. Punë e veçantë që i ngarkohet dikujt nga një tjetër për ta kryer; detyrë. I dha një porosi. La disa porosi. I kreu porositë.
4. Këshillë që i jepet dikujt për diçka; udhëzime të vlefshme që i jepen dikujt, mësim. Porosi të çmuara (shumë të vlefshme). Me porosi të dikujt në emër të dikujt. Kryej (përmbush, vë në jetë) një porosi.
5. Diçka që i lihet një njeriu për t’u kujdesur, diçka që i besohet një tjetri. Ia mbajti porosinë.
6. Dëshirë e dikujt që ia lë si amanet një tjetri. Ia la porosi i ati.
✱Sin.: detyrë, këshillë, mësim, fjalë, amanet, shart, porositje, kërkesë, fjalë, udhëzim, urdhër, urdhëratë, krapje, vasiet.
♦ *Mish me porosi.
QERSHÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. bot. Pemë me gjethe vezake e të dhëmbëzuara, që bën kokrra të vogla, të kuqe a të verdha dhe me bërthamë. Druri i qershisë. Qershi e shkurtër. Qershi e vogël. Qershi e hidhur. Aroma e qershive. Vjel qershitë.
2. bot. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta që tregojnë lloje të ndryshme pemësh të qershive ose të ngjashme me to. Qershi e artë (e bardhë) qershi shpesh e ëmbël, por jo sa qershia e kuqe. Qershi e butë (lat. Cerasus avium) qershi e ëmbël. Qershi e egër (lat. Cerasus avium var sylvestris) qershigël, thrashegër, rrush mali. Qershi e ëmbël (lat. Prunus avium) qershi me kokrra në ngjyrë të kuqe të errët që mund të duken pothuajse vjollcë. Qershi krapje pemë qershie që bën kokrra pak si të forta, zakonisht të zeza dhe të ëmbla. Qershi koreane (lat. Prunus serrulata) dru gjetherënës, zbukurues, me origjinë nga Japonia, Kina dhe Koreja; qershi aziatike; qershi orientale. Qershi rrëshqanëse (lat. Cerasus prostrata) pemë qershie japoneze, e lulëzuar në pranverë, e shartuar që rritet deri në 40 metra i gjatë me degë pendore që janë ngjitëse, të holla, të zhveshura që kanë lule të dyfishta rozë në çadra me 2-5 lulëzime. Qershi toke qershigël. Qershi vishnjë (lat. Prunus cerasus) qershi me kokrra të kuqe të errët e me shije pak majhoshe. Qershi e zezë frutat e kësaj peme janë burim i rëndësishëm për kafshët e egra; mbin lehtësisht aty ku shpërndahen farat.
3. bot. Kokrrat e kësaj peme që përdoren për t’u ngrënë a për reçel; frutë. Kokrra qershie. Bishtat e qershive. Lëng qershie. Reçel qershie.
4. Pjesë e dytë e emërtimeve të pathjeshta për disa bimë. Fshesa e qershisë (bujq.) tufë e dendur degësh që dalin në trungun e qershisë e të vishnjës dhe që i dëmtojnë ato.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë