Fjalori

Rezultate në përkufizime për “keqan”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BIBRRAJKË

BIBRRÁJK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Që nuk ka shëndet të mirë, shumë i dobët e shëndetlig, keqan; që s’mbahet dot më këmbë, me gjysmë shpirti.

DASHAKEQ

DASHAKÉQ,~E mb. 1. Keqdashës; kund. dashamir. Njeri dashakeq. Grua dashakeqe. Vështrim (qëndrim) dashakeq. Fjalë dashakeqe.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Fjalë prej dashakeqi.
✱Sin.: dashakeqës, keqdashës, dashalig, dashaligës, fillzi, keqan, mosmirëdashës, qëllimkeq.

KEQAN

KEQÁN,~E mb. 1. Zemërkeq, shpirtkeq; që ka ligësi a ndjenja të këqija ndaj dikujt; që nxit dikë për të keq. Zemër keqane. Sjellje keqane.
2. Shëndetlig. Fëmijë keqan.
✱Sin.: keqdashës, dashakeq, zemërkeq, shpirtkeq, shëndetlig.

KEQDASHËS

KEQDÁSHËS,~E mb. 1. Që dëshiron a synon t’i bëjë keq dikujt; që është veti e një njeriu me shpirt të keq; që bëhet me keqdashje që shpreh keqdashje; dashakeq, keqan; kund. mirëdashës, dashamir. Njeri keqdashës. Kritikë keqdashëse.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: dashakeq, keqan.

MOSMIRËDASHËS

MOSMIRËDÁSHËS,~E mb. Që nuk është mirëdashës, që nuk u do të mirën të tjerëve; që nuk ka a nuk shpreh dashamirësi; keqdashës; kund. mirëdashës. Njeri mosmirëdashës. U tregua mosmirëdashës. S’është mosmirëdashës. Qëllime (synime, ndjenja) mosmirëdashëse.
✱Sin.: keqdashës, dashakeq, keqan.

SHAFAKEQ

SHAFAKÉQ,~E mb. 1. Që s’ta mbush syrin as nga pamja e as për nga formimi; shëndetlig, i shëmtuar. E dinin kush ishte shafakeq e kush jo. Me kohë u bë edhe më shafakeq. I shkroi një letër të birit shafakeq.
✱Sin.: shëndetlig, shëndetpakët, i pafuqishëm, i brishtë, imtak, thatin, keqot, keqan, kequrin, shëmtak, i shëmtuar, shëmtarak.

ZEMËRKEQ

ZEMËRKÉQ,~E mb. 1. Që ua do të keqen a u bën keq të tjerëve, që e ka zemrën të keqe, zemërlig, shpirtkeq; kund. zemërmirë. Njeri zemërkeq. Grua zemërkeqe. Katundari i moshuem nuk ishte aq zemërkeq. Kush është zemërkeq përbuzet. Shtriga zemërkeqe i hyri natën në odë dhe i la atij një pasqyrë e një palë gërshërë. (folk.). Ujku zemërkeq iu afrua dhe i skërmiti dhëmbët. Dhisë i ngriu gjaku. (folk.).
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Zemërkeqin s'e do njeri. (fj. u.).
✱Sin.: shpirtkeq, shpirtlig, shpirtkrimbur, zemërlig, smirëzi, keqan, katran, i lig, punëkeq.

ZEMËRLIG

ZEMËRLÍG,~Ë mb. 1. Zemërkeq, shpirtkeq, që e ka zemrën ahur; kund. zemërmirë. Njeri zemërlig. Grua zemërligë. Është bërë zemërlig e i djallëzuar. Një vajzë aq e bukur sa edhe zemërligë. - Mos u bëni zemërligj me shqiptarët!
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Erdhi dhe e zgjoi zemërligu. Zemërligu s’ban prokopi kurrë. (fj. u.).
✱Sin.: zemërkeq, shpirtkeq, shpirtdobët, zemërdobët, keqan, katran, qen.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë