Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BURBÚJ/Ë,~A f. 1. Lëvizje e çrregullt dhe e shqetësuar e një turme njerëzish, zakonisht me zhurmë; bujë e madhe. Burbujë zërash e britmash. Plasi burbuja. Jashtë bëhej burbujë e madhe. Valë që përplaseshin me burbujë. Dëgjova burbujë e bërtima.
2. fig., keq. Zhurmë e madhe; gurgule. Burbujë reklamash. Burbujë propagandistike. U largua pa burbujë. Ky projekt u paraqit me burbujë.
3. bised. Dëm i rëndë, batërdi, kërdi. Sëmundjet malarike bënin burbujë.
✱Sin.: rrëmujë, trazirë, turbullirë, zhurmë, tollovi, katrahurë, zallamahi, mishmash, gjullurdi, pazar, paçariz, potere, gurgule, llazurë, shkatërrim, batërdi, rrënim, kërdi.
BËRRÝLËS,~E mb. 1. Që përpiqet të bëjë përpara në jetë duke mënjanuar të tjerët; që arrin atje ku do në mënyrë jo të ndershme, duke u vënë bërryla të tjerëve; që përdor çdo mjet për të zënë një pozitë, që çan me bërryla, bërrylaç.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Bash në këtë katrahurë, në krye janë bërrylësat.
MISHMÁSH,~I m. sh. ~E, ~ET bised. 1. Rrëmujë e madhe ku s’e merr vesh i pari të dytin; përzierje gjërash pa rregull, çrregullim i plotë, rrëmujë. Një mishmash i madh (i vërtetë). U bë një mishmash njerëzish (makinash). Mishmash fjalësh. Një mishmash botimesh.
2. Diçka e bërë pa rregull e pa sistem, diçka e ngatërruar dhe e rrëmujshme, katrahurë. Produkti është një mishmash i fundit.
✱Sin.: rrëmujë, çrregullim, zallamahi, katrahurë.
RRËMÚJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Gjendje në të cilën mungon rregulli, çrregullim i plotë, pështjellim i madh; kund. rregull. Rrëmujë e madhe. Rrëmuja politike. Ka rrëmujë në punë. Shkakton rrëmujë. Mbretëronte rrëmuja. Doli nga rrëmuja.
2. Lëvizje e çrregullt dhe e shqetësuar e një turme njerëzish, zakonisht me zhurmë; trazirë; zhurma e mbytur që shoqëron këtë lëvizje, potere. Rrëmuja në rrugë. Në rrëmujë e sipër. U bë rrëmujë. Mori fund rrëmuja. Përfitoi nga rrëmuja dhe u largua.
✱Sin.: kaos, tollovi, gjullurdi, paçariz, katrahurë.
♦ E kam kokën (mendjen) rrëmujë nuk jam i qetë e nuk e kam të qartë diçka; kam halle e shqetësime që s’di si t’i kapërcej; jam i turbullt në vetvete; më del tym nga koka; jam tym.
ZVETËNÚES,~E mb. Që e bën të humbë vetitë a cilësitë e mira; që shkakton humbjen e vetive të mira e thelbësore. Veprim zvetënues. Sjellje zvetënuese. Histori zvetënuese. Në këtë katrahurë zvetënuese. Në mënyrë zvetënuese. Është në luftë me çdo gjë të huaj zvetënuese. E ruan atë prej ndryshimit zvetënues. Efektet e saj shpërbërëse dhe zvetënuese në shoqëri janë më të mëdha.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë